slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD

ΜΙΑ ΙΩΣΟΥΛΑ ΕΙΝΑΙ…

Φεβρουάριος 19, 2014

Λίγο πριν τη μελέτη: «Μαμά, με γρατσουνάει ο λαιμός μου.»

Χαϊδεύεις λίγο τα μαλλάκια, κάνεις μία αγκαλίτσα.

Δεν είσαι σίγουρη, αν έχει ο λαιμός «αγκαθάκια» ή η καρέκλα του παιδικού γραφείου (είναι που έξω έχει Άνοιξη)!

Περνά η ώρα και «Μαμά, με πονάει ο λαιμός μου και το αυτί μου!»

Το θερμόμετρο φιλιού της μαμάς στο μέτωπο, δεν κάνει ποτέ λάθος.

«Είσαι ζεστούλα! Θα κάνεις ένα ζεστό μπάνιο, θα σου φτιάξω κι ένα ζεστό γάλα να πιείς και θα είσαι καλύτερα.»

Δέχεται με ευχαρίστηση την πρόταση της μαμάς, σημάδι ότι ψάχνει για πραγματική ανακούφιση και δεν είναι ένα τέχνασμα, για να αποφύγει την επόμενη πιεστική μέρα στο σχολείο.

Το μπάνιο χαλαρώνει λιγο, όμως το περισσότερο ζεστό γάλα μένει στο ποτήρι.

(Μια ιωσούλα θα είναι…)

«Μαμά, δεν μπορώ να το πιω. Πονάει το αυτί μου.»

Είναι ώρα να μιλήσουν οι αριθμοί. Το θερμόμετρο δείχνει 38 και 5.

Η πρώτη δόση παιδικού παυσίπονου έρχεται να μαλακώσει τον πόνο και να χαλαρώσει το κεφαλάκι, που είναι ξαπλωμένο στα πόδια της μαμάς.

Αυτόματη κίνηση της μαμάς, να χαϊδεύει τα μαλακια, το προσωπάκι που είναι ροδαλό από τη θερμοκρασία.

Γλαρώνουν τα ματάκια και κλείνουν.

Το σώμα της μαμάς πέφτει για ύπνο, όμως οι αισθήσεις της είναι ξύπνιες.

Αφουγκράζεται και νιώθει τα πάντα.

Μια βαριά ανάσα  από το παιδικό δωμάτιο, που υποδηλώνει τον πόνο και σταματά η δική της αναπνοή, για να ακούσει καλύτερα.

Να νιώσει τη δυσκολία.

«Μαμά, πονάω!»

Το χέρι στο μέτωπο και αγκαλιά ανακουφίζουν αλλά δεν είναι αρκετά.

(Μια ιωσούλα θα είναι…)

Παυσίπονο και διακεκομμένος ύπνος.

Απέναντι στο «Μαμά, πονάω» διαλύεται κάθε αϋπνία, κάθε αδυναμία, κάθε κούραση.

Όπως το σφυράκι, που σπάει το τζάμι στο κουμπί ανάγκης για πυρόσβεση.

Ξημερώνει και ήδη έχει γίνει πρόβλεψη για το υπόλοιπο της μέρας.

Δεν μπορεί να πάει σχολείο. Θα μείνει με τη γιαγιά. Να φάει καλά. Να είναι καλά ντυμένη. Να περάσει λίγο η ώρα, να ενημερωθεί η παιδίατρος. Να είναι ελεύθερη η ώρα που θα πρέπει να πάει για εξέταση. Να πιεί παυσίπονο. Να μην πονάει. Να είναι καλά….

Η δουλειά στο γραφείο περιμένει και δεν δέχεται αναβολές.

Πρέπει ΤΩΡΑ να σταλεί η πρόταση.

Πρέπει ΤΩΡΑ να ετοιμαστούν τα αρχεία.

Χτυπά το τηλέφωνο. «Μαμά, δεν μπορώ να το πιώ αυτό το φάρμακο. Δεν μπορώ.» Κλάμματα.

Το μυαλό σου είναι στα χέρια σου που πληκτρολογούν την πρόταση και η καρδιά σου στο ακουστικό.

«Πρέπει να το πιείς, αγάπη μου. Θα σε βοηθήσει, να μην πονάς άλλο. Να νιώσεις καλύτερα μέχρι το βράδυ που θα πάμε στη γιατρό.»

Η άρνηση και τα κλάμματα επιμένουν.

Στεναχωριέσαι. Ήθελες, να ήσουν εκεί. Η γιαγιά δυσκολεύεται.

Γράφεις στο πληκτρολόγιο και το ακουστικό είναι στον ώμο.

«Άκουσέ με….Θα αφήσεις το ακουστικό ανοιχτό και θα περιμένω όση ώρα χρειάζεται μέχρι να το πιείς. Θα περιμένω….Εδώ είμαι.»

«Δεν μπορώ, μαμά! Δεν μπορώ! Eίναι πικρό.»

«Το ξέρω. Πρέπει όμως. Πρέπει για να μην πονάς. Θα το πιείς γρήγορα και μετά θα πιείς νερό.»

Δυσκολεύεται. Ξέρει, ότι πρέπει να το πιεί, αλλά…

Κλήση για δουλειά τερματίζει την αναμονή.

Μιλάς και εύχεσαι να έχει πιεί το παυσίπονο.

Σε 10′  χτυπά η γραμμή..

Χαρούμενη φωνούλα με χρώμα κατορθώματος : «Mαμά, το ήπια! Σε λίγο θα βάλουμε θερμόμετρο! Θα πέσει ο πυρετός. Θα είμαι καλύτερα!»

Μια ιωσούλα θα είναι…

Δεν είναι κάτι σοβαρό.

Αν δεν είσαι γονιός, ίσως και να μην με καταλάβεις. Ίσως να με πεις υπερβολική.

Δεν με πειράζει όμως.

Έτσι αγαπάω! 🙂

 

Μαμά Μαμαδοπούλου

 

(image via http://disneylandtraveler.blogspot.gr)

Share

6 Σχόλια

  • Reply astroneraidoula Φεβρουάριος 19, 2014 at 2:02 μμ

    Βούρκωσα! Σε νιώθω τόσο πολύ! Εργαζόμενη μαμά στον ιδιωτικό τομέα, τα άφησα και τα δύο από 63 ημερών λεχουδάκια στην μαμά μου και πρέπει να νιώθω και τυχερή που την έχω και δεν τα άφησα σε ξένη γυναίκα. Το σώμα στο γραφείο, το μυαλό πάντα όμως δίπλα τους! Και οι ενοχές, θεέ μου πόσες ενοχές «αχ να μπορούσα να είμαι μαζί τους τώρα».
    Μελαγχόλησα ….

    υ.γ. Περαστικά σας! Ελπίζω να νιώθει ήδη καλύτερα και να μην πονάει!!!

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Φεβρουάριος 19, 2014 at 4:20 μμ

      Μην μελαγχολείς. Αυτό είναι το μεγαλείο της γονεϊκής αγάπης.
      Γιατί είναι μεγαλείο με όλη τη δύναμη που βγάζει από μέσα σου.

      Ευχαριστούμε πολύ!! 🙂
      Δυστυχώς για την ώρα νιώθει καλά, όση ώρα διαρκεί η ενέργεια του παυσίπονου.
      Σύντομα όμως θα είναι καλύτερα. 🙂

  • Reply Georgina Kassavetes Φεβρουάριος 19, 2014 at 5:50 μμ

    Περαστικά σας. 🙁
    Ποιά υπερβολή? Πολύ άνετη κιόλας σε βρίσκω! Εγώ αρρωσταίνω για συμπαράσταση…

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Φεβρουάριος 19, 2014 at 10:47 μμ

      Καλά….είσαι αξεπέραστη για άλλη μία φορά… 🙂

      Ευχαριστούμε. Επίσης, καθώς από ό,τι βλέπω, ταλαιπωρείσαι ακόμη…Περαστικά γρήγορα!!!

  • Reply ΧΡΙΣΤΙΝΑ Φεβρουάριος 20, 2014 at 11:31 πμ

    Περαστικά !! Σε καταλαβαίνω απόλυτα.
    Φέτος έχουμε και εμείς ένα πολύ δύσκολο χειμώνα με επαναλαμβανόμενες ιώσεις.
    Όπως λέει η μαμά μου λοιπόν για να με παρηγορήσει ……
    » Έτσι μεγαλώνουν τα παιδάκια «

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Φεβρουάριος 24, 2014 at 12:23 πμ

      Δίκιο έχει η μαμά! 🙂
      Ευχαριστούμε και περαστικά και σε εσάς! 🙂

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!