slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD

ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ. :)

Δεκέμβριος 10, 2013

Ένα από τους πιο καταπληκτικούς λόγους του να έχεις φωτο-ημερολόγιο (και δη blog :p) είναι, ότι κομμάτια των αναμνήσεών σου γίνονται κατά κάποιο τρόπο…εχμ…αθάνατα [;].

Νομίζω, ότι αν αποτυπώσω λίγες λέξεις και μια εικόνα στο blog, είναι ένας τρόπος να σώσω την ανάμνηση.

Να μην χαθεί στο χρόνο.

Να μην ξεχαστεί.

Αυτές τις μέρες στολίζοντας το σπίτι, ξανασυναντήθηκα με κάποια χριστουγεννιάτικα στολίδια, που έχουν πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

 

Το χάρτινο αγγελάκι, που βλέπετε στην εικόνα, αριθμεί σχεδόν 39 χρόνια στα χέρια μου.

 

αγγελούδι_Snapseed2

Όταν ήμουν περίπου 4 ετών, μου το χάρισε κάποια Χριστούγεννα ένα γειτονόπουλο της γιαγιάς μου, που ήταν μεγαλύτερο από εμένα, αλλά έπαιζε μαζί μου.

Δεν είμαι σίγουρη για το όνομά του…Νομίζω, τον έλεγαν “Δημητράκη” και πρέπει να ήταν γύρω στα 10.

Η οικογένειά του καλλιεργούσε καπνά.

Όταν τα μάζευαν, τα περνούσαν σε σπάγγους τρυπώντας τα με κάτι μεγάλες βελόνες.

Η εικόνα της οικογένειάς του, που καθόταν στην αυλή και με πραγματικό κέφι ακολουθούσαν αυτή τη διαδικασία, είναι ακόμη και τώρα στα μάτια μου.

Αφού ολοκλήρωναν αυτή τη διαδικασία, τα άπλωναν στην αυλή για να αποξηραθούν.

Θυμάμαι, μου έκαναν εντύπωση οι συστάδες των καπνών, αλλά και οι χαμογελαστοί άνθρωποι και με την πρώτη ευκαιρία, πού με  ήθελες, πού με έβρισκες, να παίζω με το μικρό αγόρι της οικογένειας στην αυλή τους.

Η οικογένεια περνούσε δύσκολα οικονομκά και όταν ο μικρός μου χάρισε αυτό το χάρτινο στολίδι, φάνηκε πολύτιμο για μένα (δεν ξέρω, αν μου το καλλιέργησε και η μητέρα μου τότε)  και το πρόσεχα πάρα πολύ.

Τα χρόνια πέρασαν και αυτός ο άγγελος είναι ακόμη στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, που στολίζει το σπίτι μας.

Τον στολίζω με ιδιαίτερη φροντίδα, γιατί είναι πολύ ευαίσθητη  κατασκευή.

Την εποχή εκείνη (πωωωωω! Πώς ακούγεται…!) τα περισσότερα παιχνίδια ήταν είτε γυάλινα, είτε χάρτινα.

Θυμάμαι, τη μαμά μου να στολίζει με απίστευτη προσοχή το κάθε στολίδι στο δέντρο (και τον αδερφό μου και εμένα να κάνουμε ζημιές…εντάξει….και το γατί που τρύπωνε στο σπίτι).

 

Ο μπλε πιγκουίνος, δώρο του φίλου μου με το κωδικό όνομα “Αριστείδης”.

Εκτός από το ότι είναι πολύ χαριτωμένο παιχνίδι (μα…δείτε φάτσα-όχι, δείτε φάτσα!), μου τον έφερε ο “Αριστείδης” ένα απόγευμα κάπου μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς πριν από 12 χρόνια.

 

πιγκουίνος

Η φιλία μας περνούσε μία κρίση.

Ξέρετε, ήταν από αυτές τις περιπτώσεις που λόγια από τρίτους μπαίνουν ανάμεσα σε δύο φίλους και λίγο κλονίζεται η σχέση, λίγο κάτι αλλάζει και κάποιος από τους δύο απομακρύνεται και….σε αυτές τις περιπτώσεις που λέτε, δεν χαμπαριάζω. Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω.

Είχαμε ψυχρανθεί για ένα χρόνο, αλλά χωρίς να ξέρω το λόγο.

Κι αφού δεν τον ήξερα τον λόγο, τον ζήτησα.

Και ‘ξηγηθήκαμε!

Ε, εκείνο το απόγευμα πριν πάμε στο Papagalino για καφέ, είχε έρθει να με πάρει από το πατρικό μου και μου έφερε αυτό το δώρο.

Από εκείνο το απόγευμα, που τα “βρήκαμε”, συνεχίσαμε τη φιλία μας από εκεί, που την είχαμε αφήσει.

Γι’αυτό το λόγο, θα είναι πάντα ξεχωριστό αυτό το στολίδι.

Σηματοδοτεί αυτή τη στιγμή.

 

Πριν από 2 χρόνια ήρθε στα χέρια μου η Tinkerbell.

Kύριο αποδέκτη είχε την κόρη μου.

Στολίδι που είχε ταξιδέψει από τη Eurodisney, για να στολίσει το δέντρο μας.

Η μικρή μόλις είδε το πανέμορφο στολίδι, ξετρελάθηκε!

tinkerbell3

Τόσο πολύ, που της έπεσε από τα χέρια και έσπασε στα δύο στο λαιμό της.

Πριν καν τη στολίσουμε για πρώτη φορά στο δέντρο μας.

Παιδεύτηκα αρκετά να την κολλήσω, γιατί το υλικό της είναι λίγο περίεργο.

Αφού τα κατάφερα, με προσοχή τη στολίσαμε σε περίοπτη θέση, με προσοχή τη μαζέψαμε και με την αντίστοιχη προσοχή την ξαναστολίσαμε και τη μαζέψαμε και την προηγούμενη χρονιά.

Φέτος την ώρα, που έστηνα το δέντρο, κάαααποια δεν κρατιόταν να ανοίξει το κουτί με τα παιχνίδια.

“Άσε το κουτί, γιατί κάπου μέσα είναι η Tinkerbell και μπορεί να την σπάσεις.”

Τίποτα.

“Θα σπάσεις την Tinkerbell.”

“Περίμενε να τελειώσω με το δέντρο και θα ανοίξουμε το κουτί με τα στολίδια.

Θα σπάσεις την Tinkerbell.”

Mέχρι που βλέπω τη μικρή να τρέχει γρήγορα προς το δωμάτιό της.

Ήξερα τί είχε γίνει. (Mε είπαν και “γρουσούζα” :p)

Την ακολουθώ και τη βρίσκω να προσπαθεί, να μασήσει τσίχλα, για να κολλήσει  με αυτή το σπασμένο λαιμό τoυ παιχνιδιού.

Εντάξει…το είπα το “Τί σου έλεγα;”

tinkerbell52

 Με αρκετό κόπο και επιμονή την ξανακόλλησα και τη στόλισα στο δέντρο.

Είναι ίσως το πιο “τραυματισμένο” στολίδι,  που έχουμε, αλλά από τα πιο ξεχωριστά και αγαπημένα.

 

Τελευταία, αυτά τα αγγελούδια που είναι από τα πρώτα στολίδια που είχα αγοράσει μεταξύ άλλων για να στολίσω το σπίτι μας με τον καλό μου.

Τα πρώτα μας Χριστούγεννα στο δικό μας σπίτι και ίσως και γι’αυτό τα νιώθω ξεχωριστά.

Είναι φτιαγμένα για να μπαίνουν στη βάση κεριού σε κηροπήγιο (αγκαλιάζουν το κερί για την ακρίβεια).

Όμως εμένα μου αρέσει να τα στολίζω και σκέτα, αρκεί να τα έχω μαζί.

Σαν να συναντιούνται, ένα πράγμα…

Όταν τα είχα δει πρώτη φορά, τα είχα ερωτευτεί.

αγγελούδια_Snapseed2

Κάθε χρόνο, που ντύνεται το σπίτι γιορτινό, νιώθω σαν να το στολίζω με τις αναμνήσεις μου.

Με αυτές τις αναμνήσεις φτιάχνει η μικρή μας τις δικές της.

Και φτιάχνοντας τις δικές της στολίζεται ακόμη περισσότερο η καρδιά μας.

Μαμά Μαμαδοπούλου

7 Σχόλια

  • Avatar
    Reply Olga Hatzichristou Δεκέμβριος 11, 2013 at 12:29 μμ

    Εντάξει, έχεις ένα πολύ καλό και συνεργάσιμο παιδί! Της είπες ότι θα το σπάσει, της το ξαναείπες και το έκανε. Dear, μη λες τέτοια λόγια, στο λέω με αγάπη. Και μετά να μου το πεις κι εμένα με αγάπη γιατί μερικές φορές το κάνω κι εγώ.
    Μου αρέσουν τα συμβολικά δώρα, αυτά που κάτι σημαίνουν, που κάτι θυμίζουν. Είσαι πολύ τρυφερό πλάσμα βρε φίλη! Σε φιλώ!
    Όλγα

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Δεκέμβριος 11, 2013 at 9:16 μμ

      Η αλήθεια είναι, ότι ήταν αποτελεσματική και άμεσα.
      Ευχαριστώ που μου το είπες, γιατί δεν το είχα εκτιμήσει έτσι. (Θα σου το λέω κι εγώ, αλλά να το κοιτάξουμε παρέα κάποια στιγμή. Οι ομαδικές συνεδρίες είναι πιο οικονομικές.)

      Αυτά τα συμβολικά είναι που μένουν. Πάντα, φιλενάδα!
      Σε φιλώ πιο πολύ.

  • Avatar
    Reply Irene Δεκέμβριος 11, 2013 at 10:07 μμ

    Αααα… πολύ όμορφο!!! Το κάνω κι εγώ κι έλεγα και εγώ να το κάνω ανάρτηση κάποια στιγμή για να θυμόμαστε όλοι τι συμβολίζουν τα στολίδια του δέντρου μας! Έχω στολίδια της μαμάς μου τουλάχιστον 50 ετών, αλλά και το πρώτο πράγμα που αγοράσαμε για το σπίτι μας είναι στολίδι για το δέντρο!!! Κάθε παιδί όταν γεννιόταν έπαιρνε ένα στολίδι για το δέντρο αλλά και τα στολίδια από τις λαμπάδες του Πάσχα στο δέντρο κατέληγαν!!! Νομίζω ότι αυτά είναι τα πιο όμορφα και αληθινά χριστουγεννιάτικα δέντρα!!! Και του χρόνου, λοιπόν, με υγεία και πολύ ευτυχία!!!!

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Δεκέμβριος 11, 2013 at 10:36 μμ

      Τί όμορφο!!
      Σε ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μου.
      Πιστεύω όμως ότι αξίζει να την κάνεις την ανάρτηση.
      Να αποτυπώσεις αναμνήσεις, που φέρνουν χαμόγελα σε όσους τις βλέπουν.

      Να είσαι καλά! Καλές γιορτές! 🙂

  • Avatar
    Reply katerina KaPa Δεκέμβριος 12, 2013 at 9:43 πμ

    Υπέροχη ανάρτηση, τόσο αληθινή.Το νιώθω αυτό που λες γιατί ισχύει και για εμένα…Οι αναμνήσεις είναι μέσα σε όλα αυτά τα μικρά στολίδια μας που βγαίνουν κάθε χρόνο…και μαζί τους οι μνήμες κι οι στιγμές οι πολύτιμες…Σε ευχαριστώ!

  • Avatar
    Reply kathy by anthomeli Δεκέμβριος 12, 2014 at 10:07 πμ

    Τι όμορφα στολίδια! Τελικά όπως είπα (ή σκέφτηκα..) κι άλλη φορά ταιριάζουμε εμείς οι δύο. Κι εγώ δένομαι με αντικείμενα. Και στο δέντρο μας που έχει μόνο στολίδια κι όχι μπάλες έχω πολλά που με κάνουν να θυμάμαι κάποιο γεγονός ή πρόσωπο!
    Kathy by anthomeli

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Δεκέμβριος 12, 2014 at 10:33 πμ

      Πόσο χαίρομαι που με καταλαβαίνεις! 🙂
      Είδες όμως πόσο διαφορετικά απολαμβάνουμε τη διαδικασία στολισμού του δέντρου; Και του χρόνου με πολλές γλυκές αναμνήσεις! 🙂

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!