slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD ΔΙΑΦΟΡΑ

ΕΙΜΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΡΒΕΛΑΣ!!!

Οκτώβριος 17, 2011

Όχι, αυτοπροσώπως! Μην σκιάζεστε! (Φαντάζεσαι;…Μετά από 5 μήνες να διαβάζεις την Μαμά Μαμαδοπούλου και τελικά να σου προκύψει ο Καρβέλας! Μπουαχαχαχά! Όχι!Για όνομα! Είμαι η ίδια-εξ όσων γνωρίζω :P).

Θα σας τον εξηγήσω τον «κουλό»-κατά τα άλλα- τίτλο του άρθρου μου.

Όταν ήμουν έφηβη (τώρα…πριν 3-4 χρόνια) μέσα σε όοοοοοολα τα τρελλά που είχα, είχα κι ένα «κόλλημα» σχετικά με τους δημιουργούς-συντελεστές των album. Κάθε album, λοιπόν, που έπεφτε στα χέρια μου το ξεκοκκάλιζα (εξώφυλλο-εσώφυλλο). Ποιός είναι ο συνθέτης, στιχουργός, παραγωγός, ενορχηστρωτής, μουσικός κλπ κλπ. Κάποια στιγμή είχε πέσει στα χέρια μου ένα album του Καρβέλα (…έλα τώρα, που δεν τραγουδούσες το «Καλοκαιρινές διακοπές, για πάνταααααα» κι ας μου είσαι «ψαγμένο» άτομο στην μουσική) και πρόσεξα ότι : Μουσική : N.Καρβέλας, Στίχοι: Ν.Καρβέλας, Παραγωγός: Ν.Καρβέλας, Ενορχηστρωτής: Ν.Καρβέλας, Κιθάρα: Ν.Καρβέλας, Πλήκτρα: (μάντεψε…) Ν. Καρβέλας, Ντραμς: (ξανά-μάντεψε) Ν.Καρβέλας. Φανταζόμουν τον Καρβέλλα τον άνθρωπο ορχήστρα (να φοράει στον λαιμό την κιθάρα, καθισμένος μπροστά στη ντράμς, με τα keyboards δίπλα του-ευτυχώς που δεν έπαιζε ντέφι ή και φυσαρμόνικα) να παίζει όοοολα τα όργανα ΚΑΙ να τραγουδάει. Ναι, ήξερα ότι ηχογραφούσε το κάθε όργανο ξεχωριστά, αλλά η πρώτη εικόνα που είχα ήταν αυτή. Έτσι, λοιπόν, από τότε χρησιμοποιώ την έκφραση «Άνθρωπος Καρβέλας» για να περιγράψω μία κατάσταση του «Τα κάνω όλα μαζί και ταυτόχρονα και συμφέρω».

Χθες, λοιπόν, ήμουν ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ αυτός ο άνθρωπος!

Ταυτόχρονα έβγαζα χειμωνιάτικα, έστρωνα χαλιά, καθάριζα, μαγείρευα για χθες, μαγείρευα για σήμερα, έκανα guest στα παιχνίδια της μικρής ΚΑΙ ανέπνεα! Γιούχου! Ω! Γιέεεαα!

Kαι ξέρω ότι δεν ήμουν μόνη (καθότι η κατηγορία «άνθρωπος Καρβέλλας» περιλαμβάνει πάρα πολύ κόσμο,  κυρίως μαμάδες και ό,τι και να λέτε οι υπόλοιποι …καλύτερα ας μην το συζητήσουμε!).

Και τα κατάφερα! (Όχι, δεν έβγαλα album….ακόμη…!). Και δεν γκρίνιαζα! Και έκανα και το μπάνιο μου, το beaute μου, και πήγαμε και σε παίδικό πάρτυ!

Αυτό που πρέπει να ομολογήσω είναι ότι κάποιες φορές απορώ με τον εαυτό μου, πώς έχω αλλάξει και με θαυμάζω (ΦΤΟΥ ΜΟΥ!).

Πριν γεννηθεί το παιδί, το Σαββατοκύριακο ξυπνούσα λίιιιιιιιγο πιο αργά, κοιμόμουν λίιιιιιιιγο πιο αργά, τα καλοκαιρινά-χειμωνιάτικά έβγαιναν με δόσεις λίιιιγα λίιιιιιγα, καθάριζα και μαγείρευα μπορεί και στις 11 το βράδυ, γιατί έτσι! Τότε ήθελα και γενικώς ήταν λίιιιιιιιγο πιο χαλαρά και λίιιιιιιγο πιο χωρίς μεγάλο προγραμματισμό όλα!

Μετά την γέννηση του παιδιού, όλα άλλαξαν. Άρχισα να κοιμάμαι νωρίς, γιατί άρχισα να ξυπνάω νωρίς (…you know…κάποιος πεινούσε από τις 6! Γιούχου!), άρχισα να βάζω πρόγραμμα στο καθάρισμα (για να μην κυκλοφορεί το παιδί και έχει λίγο σκόνη), να μαγειρεύω πιο νωρίς και να ξέρω τί φαγητό θα έχουμε για τις επόμενες 7 ημέρες (για να έχει φαγητό το παιδί…πάντα). Και βέβαια δεν ρίσκαρα τον ύπνο μου, γιατί δεν ήθελα να σέρνομαι την άλλη μέρα. Έπρεπε να έχω δυνάμεις, οπότε άρχισα να κοιμάμαι με πρόγραμμα.

Σίγουρα κουράζομαι και πιέζομαι περισσότερο. Σίγουρα ξυπνάω και κοιμάμαι νωρίς αλλά…ΑΛΛΑ με το παιδί έχω πρόγραμμα. Μπήκε πρόγραμμα και με ενεργοποίησε.

Κακά τα ψέμματα! Όταν είμαστε ελεύθεροι και ξέρουμε ότι μπορούμε να διαχειριστούμε τον χρόνο μας ελεύθερα κάποιες φορές…δεν τον διαχειριζόμαστε καθόλου. Είναι κι αυτός ένας λόγος που δεν γκρινιάζω.

Εντάξει…ψέμματα! Ίσως λίιιιιγο τα πρωινά του Σαββατοκύριακου που θα ήθελα λίιιιιιιγο περισσότερο ύπνο και χουζούρι.

Από 3 ετών ερχόταν στο κρεββάτι μας στις 6.30, έχοντας μας πει μία μέρα και την φοβερή ατάκα, που μας έκανε να σηκωθουμε για να την ζουλήξουμε:

«Ξυπνήστε, επιτέλους! Θα χάσω την μέρα μου!»

Έχεις δίκιο! Kι εγώ την δική μου… 🙂

Share

No Comments

Leave a Reply

You Might Also Like

 

Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
διαγωνισμούς κ.α.

Διεύθυνση email

Subscribe!