slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΑΝΘΙΖΕΙ….:)

Νοέμβριος 29, 2012

Ένα παιδί ανακαλύπτει τον κόσμο κάθε λεπτό!

Παίζει, ονειρεύεται, δημιουγεί ιστορίες με τη φαντασία του και μαθαίνει αυτόν τον κόσμο και τα όριά του!

Κάθε λεπτό που είμαι μαζί της, ανακαλύπτω ένα νέο κόσμο από την αρχή.

Ένας κόσμος που καθημερινά γεμίζει με πολύχρωμες ψηφίδες, που λαμπυρίζουν και σχηματίζουν ένα φωτεινό προσωπάκι! Αυτό της μικρής μου! 🙂

Ένα προσωπάκι που έχει το δικό του σχήμα, το δικό του ξεχωριστό χαμόγελο, το δική του ξεχωριστή έκφραση έκπληξης (που ανοίγει διάπλατα τα μάτια της), τη δική του σκιά απογοήτευσης και στεναχώριας, το δικό του τρόπο να με πειράξει (ε, ναι…βγάζουμε καμιά φορά τη γλώσσα έξω :p)και πόσα άλλα…

Κάθε μέρα ξεδιπλώνει το δικό της ξεχωριστό και μοναδικό χαρακτήρα! Και με μαγεύει!

Μοιάζει στον μπαμπά, μοιάζει σε μένα….

Μοιάζει….

Δεν είναι εμείς!

Είναι ένα ξεχωριστό μοναδικό πλάσμα, που όσο μεγαλώνει, εκδηλώνει τα συναισθήματα και τις σκέψεις της και ανακαλύπτεις ότι η ομορφιά, η φαντασία και το καλό δεν έχει όρια στον κόσμο ενός παιδιού.

Και όταν δεν ξέρει τις λέξεις και την έννοιά τους, εκφράζεται περιφραστικά και με αυτόν τον τρόπο, ό,τι νιώθει και σκέφτεται το κάνει να φαίνεται ακόμη πιο μεγάλο! Γιατί βάζει όσο περισσότερες λέξεις μπορεί, μέχρι να νιώσει η ίδια ότι σου έχει δώσει να καταλάβεις πώς νίωθει σε κάθε κομματάκι της ψυχής της.

Γιατί η παιδική καρδιά την ώρα που αγαπάει, αγαπάει μόνο και σκέφτεται μόνο αυτό!

Την ώρα που χαίρεται, χαίρεται μόνο και σκέφτεται μόνο αυτό!

Γιατί η παιδική καρδιά δίνεται ολοκληρωτικά και ζει αυτό που νιώθει!

Και όταν ονειρεύεται (είτε όταν κοιμάται, είτε όχι) δίνει το είναι της σ’αυτό και φτιάχνει ένα κόσμο, μια ιστορία που δεν έχει περιορισμούς και όλα είναι δυνατά.

Και κάθε μέρα ακούμε κάτι νέο, το οποίο όταν το καταγράφεις, νιώθεις ότι οι άλλοι που θα το ακούσουν, διαβάσουν, μπορεί να θεωρήσουν ότι έχει μια δόση δικής σου υπερβολής…

Κι όμως…Δεν είναι έτσι…

Σαν και χτες το βράδυ που λίγο πριν πέσει να κοιμηθεί, μου μιλούσε για τα όνειρα που βλέπει και μου είπε

” Μαμά, όταν κοιμάμαι, βλέπω ότι ο φίλος μου, ο Ιωάννης είναι καπετάνιος και ψάχνει το μαγικό ροζ διαμάντι που εκπληρώνει το μεγάλο όνειρο!  Nα μην μαλώσουμε ποτέ και να είμαστε πάντα φίλοι!”

Και το ακούς και λες…τί λόγια είναι αυτά;…Kάπου το έχει ακούσει; Kάπου το έχει διαβάσει;

Eίναι όμως κομμάτια από το δική της ιστορία,  που δημιουργεί κάθε μέρα κομματάκι-κομμματάκι και τη ζει όμορφα με όλη τη χρυσόσκονη μαγείας και όλη τη νεραϊδόσκονη (πάντα έχει ένα αόρατο σακκουλάκι μαζί της)!

Και μαζί της  ξαναθυμάσαι τη δύναμη της παιδικής φαντασίας και πιστεύεις  στη μαγεία, στον Άη Βασίλη, στη Μαίρη Πόππινς, σε όλα αυτά που οι μεγάλοι εκτιμούν ότι δεν υπάρχουν.

Γιατί αυτό ισχύει! Εμένα πάντως δεν μου έχει αποδείξει κανείς, ότι δεν υπάρχει η Μαίρη Ποππινς! Άρα, γιατί να μην υπάρχει;

Yπάρχουν φορές, που κοιτάω τον ουρανό κι ακόμη κι αν δεν τη βλέπω να κατεβαίνει με την ομπρέλλα της, την  ακούω να τραγουδάει:

 

A Spoonful of sugar helps the medicine go down
The medicine go down-wown
The medicine go down
Just a spoonful of sugar helps the medicine go down
In a most delightful way

 

Και χαμογελάω! 🙂

 

(photo via http://wallpaperscraft.com/download/little_girl_grass_sitting_field_54456 )

2 Σχόλια

  • Avatar
    Reply Fofi S. Οκτώβριος 28, 2014 at 9:15 μμ

    Μπράβο, μπραβο, μπραβο!!! Να τη χαίρεστε!!!

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Οκτώβριος 28, 2014 at 9:22 μμ

      <3

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!