ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD

ΤΕΛΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ Α’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ…:) (ΜΕΡΟΣ Β’)

Ιούνιος 9, 2012

Σε 4 ημέρες -όξω το Σαββατοκύριακο-κλείνει το σχολείο για καλοκαίρι!

Σε 4 ημέρες-όξω το Σαββατοκύριακο- τελειώνουμε την Α’Δημοτικού!

Πότε ήταν που πήγαμε οικογενειακώς στον αγιασμό («Γιατί μας έκανε μούσκεμα ο παππάς, μαμά;») και πότε θα πάρουμε ενδεικτικό (τέτοιο δεν δίνουν ακόμα; Δεν έχω ιδέα..), ότι τελειώσαμε την Α’Δημοτικού και πάμε για τη Β΄τάξη, δεν το κατάλαβα.

 

Ο καιρός πέρασε και σήμερα βγήκαμε στα μαγαζιά για να αγοράσουμε με τη μικρή το ευχαριστήριο αναμνηστικό για τη δασκάλα της.

Είχε σκεφτεί μέρες πριν τί ήθελε!

Ήθελε να της χαρίσει μία καρδιά! Έτσι έλεγε!

Επέλεξε να πάμε σε μαγαζί που έχει παιχνίδια γιατί «Μαμά, που θα βρεις καρδιές; Σε μαγαζί για μεγάλους;». Αν και κατά βάθος ήθελε να πάμε στο συγκεκριμένο μαγαζί για να «τσιμπήσει» κάτι και η ίδια, η ατάκα της (με όλο το ρεαλισμό  στην ουσία της) σε σχέση με τον μεταφορικό  συνειρμό που έκανα εγώ… «Καρδιές δεν βρίσκεις σε χώρους για μεγάλους»…γκλουπ!…ξεροκατάπια και ήθελα να της πω,  ότι και οι μεγάλοι έχουν καρδιά, αλλά ευτυχώς-για εκείνη-συνήλθα γρήγορα  κι έτσι γλυτώσε την ανάλυση. ;p

Μετά από μία περιήγηση διάλεξε την «κατάλληλη καρδιά για τη δασκάλα της», όπως είπε,

και μετά ήθελε να διαλέξει και την κατάλληλη τσάντα για να τη βάλει μέσα.

Επέλεξε μία τσάντα δώρου με μία μικρή νεράιδα καθώς και μία καρτούλα για να τις γράψει κάτι.

Φυσικά και μόλις επιστρέψαμε σπίτι, δεν κρατιόταν να τα ετοιμάσει όλα και το πρώτο πράγμα,

που έκανε ήταν να γράψει την κάρτα, στην οποία εγώ δεν παρενέβην καθόλου.

Με ρωτούσε μόνο συνεχώς, αν τα γράφει σωστά,

γιατί δεν ήθελε να κάνει ορθογραφικό λάθος.

Ήταν η πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησε το Δημοτικό, που ένιωσα τόσο περήφανη!

Κανένα «Άριστα!» δεν με έκανε να χαρώ τόσο πολύ, όσο αυτά τα λόγια της.

Εκτίμησε τη σημασία του έργου της δασκάλας της και το τί άλλαξε για εκείνη τη χρονιά που πέρασε.

Έμαθε! Από τη δασκάλα της!

Δεν με ενδιαφέρει αν το σκέφτηκε μόνη της ή αν της το είπε κάποιος.

Το φίλτραρε μέσα της και ήταν τα λόγια που ήθελε να γράψει!

Με αγάπη! 🙂

(Οι λήψεις των φωτογραφιών είναι από την ίδια από τη φωτογραφική της μηχανή, που πήρε δώρο το Πάσχα!)

 

Share

6 Σχόλια

  • Reply Vivi Ιούνιος 9, 2012 at 10:23 μμ

    Πανεμορφες οι φωτο της μικρης!Περα απο καλη μαθητρια ειναι και καλη φωτογραφος!Καλο καλοκαιρι καλη μας ξεκουραση με γελια χαρες ομορφες αναμνησεις και τρελες βουτιες!

  • Reply Anna Ιούνιος 10, 2012 at 12:35 πμ

    Φαντάζομαι χαρά η δασκάλα της.
    Τα δώρα που μου κάνουν τα μικρά μου κάθε χρόνο, σε γιορτή , γενέθλια και στο τέλος της χρονιάς έχουν ιδιαίτερη σημασία για μένα.Εννοείται πως καμία σημασία δεν έχει η χρηματική αξία του δώρου. Είτε κάνει 50 λεπτά είτε 50 ευρώ η αξία του για μένα είναι ανεκτίμητη. Έχω κρατήσει όλες τις καρτούλες, ζωγραφιές, σημειώματα που μου δίνουν. Και υπάρχουν φορές που είμαι στις μαύρες μου και ανοίγω το κουτί με όλα αυτά ( εχω μαζέψει πάρα πολλά) διαβάζω και μου φτιάχνει η διάθεση.

  • Reply ΕΛΠΙΔΑ Ιούνιος 10, 2012 at 12:49 πμ

    Πολύ όμορφη σκέψη!! Θα αρέσει πολύ και στη δασκάλα..Εμένα πάντως άμα μου φέρνανε τέτοιο θα βαζα τα κλαμματα…

  • Reply ShareYourLikes Ιούνιος 11, 2012 at 1:19 μμ

    Ευαίσθητη ψυχή, καλή μαθήτρια, ατακαδόρος και τώρα και καλή φωτογράφος! Μπράβο της! 🙂 Η δασκάλα της πολύ τυχερή!

  • Reply Stavrula_ Ιούνιος 11, 2012 at 1:26 μμ

    Μόνο η κάρτα έφτανε. Αυτό ήταν το καλύτερο δώρο. Μιλώ εξ ιδίας πείρας 😉 Μπράβο και στις δυο σας 🙂

  • Reply ΧΡΙΣΤΙΝΑ Ιούνιος 11, 2012 at 2:32 μμ

    O χρόνος τρέχει σαν το νερό. Κοίτα να το απολάυσεις, εμείς ούτε που κατάλαβα πότε φτάσαμε στην Πέμπτη.

  • Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!