slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD ΔΙΑΦΟΡΑ

ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ! ΝΑΙ…

Απρίλιος 3, 2012

Η γενιά των γονιών μου ήταν αυτή που ήθελε να μεγαλώσει, μεγαλώσει, μεγαλώσει γεράααα παιδιάαααα-επιστήμονες!
“Τρέξε, τρέξε, μικρούλη, είσαι άντρας, μικρούλη” και τελείωσε ένα Πανεπιστήμιο!

Και δύο!

Και μεταπτυχιακά!

Και διδακτορικά!

Και 2 γλώσσες!

Και 3 γλώσσες!

Να δουλεύει ο γονιός 25 ώρες το 24ωρο, για να εξασφαλίσει τα μέσα, έτσι ώστε να βγει ένας επιστήμονας!

Η δική μου γενιά το έχει φιλοσοφήσει αλλιώς το θέμα!

Με τόσους επιστήμονες που βγήκαμε και τόση εξειδίκευση, έχουμε μελετήσει και αποφασίσει ότι θέλουμε να μεγαλώσουμε γερά παιδιά από κούνια, αλλά αυτό που μας νοιάζει είναι να είναι ευτυχισμένα και ισορροπημένα! Δεν είναι αυτοσκοπός μας το Πανεπιστήμιο (για αυτά)!

Βέβαια…Επειδή έχουμε διαβάσει πολλά, μαθαίνουμε ότι ..

Πρέπει, αν μη τί άλλο, να έχουν τη βασική μόρφωση (και τα πηγαίνουμε σε σχολείο που ακόμη και στην Α’Δημοτικού αρχίζει στις 08:10 και τελειώνει στις 14:00)!

Πρέπει, να  έχουν καλή φυσική κατάσταση (και μετά τη μελέτη τους στο σπίτι τα τρέχουμε σε κολυμβητήρια, ταε-κβο-ντα, μπαλέτα, μπάσκετ, στίβους, ενόργανες, τένις κλπ)!

Πρέπει, να τα βοηθήσουμε με όλα τα μαθησιακά προβλήματα που υπάρχουν ή υποπτευόμαστε ότι υπάρχουν (και τα τρέχουμε σε λογοθεραπείες, εργοθεραπείες κλπ)!

Καλό είναι, να μπορούν να εκφράζουν τον ψυχισμό τους καλλιτεχνικά (όπότε τις μέρες που δεν έχουν γυμναστικές και άλλα φροντιστήρια, τα τρέχουμε σε ζωγραφικές, κιθάρες, πιάνα, βιολιά, μπαγλαμαδάκια κλπ)!

Κι έχουν απίστευτα γρήγορη εξέλιξη!

Το Σεπτέμβρη πηγαίνουν στην Α’ Δημοτικού και δεν ξέρουν να πιάσουν καλά το μολύβι για να γράψουν το “Α” και το Μάρτιο γράφουν mini εκθέσεις, διαβάζουν κατεβατά και λύνουν τα πρώτα τους προβλήματα στα μαθηματικά.

Και κάνουν εισαγωγή στην ιστορία, στη γεωγραφία, στα αγγλικά….

Και 6 μήνες μετά  ένα βράδυ το πιτσιρίκι-άριστη μαθήτρια παρουσιάζει (σε μικρό βαθμό ευτυχώς) κρίση άγχους, γιατί όπως δήλωσε “Σκέφτομαι όλη την ώρα πόσα πολλά πράγματα έχουμε να κάνουμε αύριο στο σχολείο!”

Kι αναρωτιέσαι…

Γιατί αγχώνεται;

Εμείς δεν το πιέζουμε  στο σπίτι!

Να του πω να μην στεναχωριέται και να κάνει ό,τι αντέχει;

Εμείς θέλουμε να είναι ευτυχισμένο!

Nαι, αλλά…. Κι αν του το πω να κάνει ό,τι αντέχει και του δώσω θάρρος και σταματήσει να κάνει προσπάθεια, μήπως μείνει πίσω;

Κι αν μείνει πίσω στα μαθήματα και δεν ακολουθεί την τάξη, μήπως κάποια στιγμή περιθωριοποιηθεί;

Κι αν περιθωριοποιηθεί, θα αρχίσει να έχει συμπλέγματα και  προβλήματα συμπεριφοράς και μήπως τότε δεν είναι ευτυχισμένο; …

Μα…εγώ αφετηρία σε αυτή τη σκέψη είχα την ευτυχία του!

Όχι, όχι! Κάτσε να δεις!

Θα πρέπει να ακολουθήσει αυτούς τους ρυθμούς και να έχει εφόδια στη ζωή του αργότερα!

Είναι κουραστικό αυτό το πρόγραμμα τώρα και πολύ πιεστικό, αλλά αν συνεχίσει να προχωρά κανονικά, αργότερα θα είναι πιο εύκολα τα πράγματα για εκείνο.

Ή μάλλον…θα μπορεί να ακολουθεί το ρεύμα της εποχής του!

Ναι…αλλά η πίεση που νιώθει τώρα, αν συνεχίσει έτσι, μήπως το κάνει δυστυχισμένο τώρα, για να είναι ευτυχισμένο μετά;

Kαι τί σε κάνει να πιστεύεις ότι θα είναι ευτυχισμένο μετά;

Και τότε τί ; Nα χαλαρώσει τώρα; Mα.. δεν το επιτρέπει το σύστημα!


Και κάπου εκεί έχει αρχίσει και καπνίζει ο εγκεφαλος…Πάνε και τα λίγα εγκεφαλικά κύτταρα που είχαν μείνει.

Όταν βλέπω τη μικρή μας να κάνει ανάγνωση σελίδες εκπλήσσομαι, αλλά ταυτοχρονα τρομάζω κιόλας!

Δεν επιλέξαμε εμείς την ύλη που κάνουν στο σχολείο (δεν αναφέρομαι στην ποιότητα, αλλά στην ποσότητα).

Στην πρώτη συγκέντρωση γονέων των μαθητών της Α’Δημοτικού, όπου μας παρουσιάσαν τα μαθήματα, μόνο ένας πατέρας είπε αυθόρμητα στο Διευθυντή :

“Πόσα πράγματα μπορούν να απορροφήσουν αυτά τα μικρά παιδιά;”

και εκείνος γύρισε και είπε

“Ίσως έχετε δίκιο, αλλά δυστυχώς δεν τα έχουμε αποφασίσει εμείς όλα αυτά! Είναι οι απαιτήσεις των καιρών!”…

Όλες οι γενιές γονέων, θέλουμε το καλό των παιδιών μας!

Το οποίο, αλήθεια, τελικά  το επιλέγουμε εμείς;

Αχμ…

 

(Photo by robert82)

 

 

 

 

 

 

 


2 Σχόλια

  • Avatar
    Reply Σταυρούλα Κωστοπούλου Απρίλιος 4, 2012 at 10:12 πμ

    Αυτοί που πιέζουν τα παιδιά από νωρίς, ήδη από την προσχολική ηλικία, και τα φορτώνουν με πολλές δραστηριότητες είναι οι ίδιοι οι γονείς.Το αποτέλεσμα είναι να φτάνει το παιδί στα μέσα του Δημοτικού και να είναι ήδη κουρασμένο.μπορεί κάποιος να πιέζει ένα τετράχρονο να κάνει μπαλέτο αλλά αν δεν του αρέσει στα εννέα του θα σου πετάξει τα μπαλετιστικά στο πάτωμα.

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Απρίλιος 4, 2012 at 10:56 πμ

      Όπως θα είδες και στο άρθρο, δεν διαφωνώ καθόλου! Το αντίθετο! Η υπερπροσπάθεια να τους δώσουμε όλα όσα θεωρούμε, ότι θα τους κάνει καλό, κάποιες φορές έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.
      Φαντάσου όμως, ότι εμείς δεν έχουμε πάει ακόμη το παιδί σε επιπλέον δραστηριότητες (μπαλέτο, πιάνο κλπ) και αγχώθηκε και κουράστηκε μόνο με το ταχύρρυθμο πρόγραμμα που έχουν στο σχολείο, για το οποίο φυσικά, δεν φταίει η δασκάλα, η οποία στην περίπτωσή μας είναι καταπληκτική εκπαιδευτικός και απίστευτα συζητήσιμη και συνεργάσιμη! Και αναρωτιέσαι πάλι…μήπως κάτι κάνω εγώ λάθος κι εκεί; Και τί είναι αυτό; Αυτό! 🙂

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!