slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD ΔΙΑΦΟΡΑ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΑNUAL, ΠΑΙΔΙΑ!

Φεβρουάριος 7, 2012

Το πρωί ξύπνησα με έμπνευση!

Eμμμ…η έμπνευση περιέχει κάτι θετικό, έτσι;

Η πράξη που θα είναι αποτέλεσμα της έμπνευσης, δεν ξέρεις απαραίτητα αν είναι κάτι καλό ή κάτι κακό…. Νομίζω…Ναι! Έτσι κι εγώ!

Ξύπνησα με έμπνευση! Εγώ και ο Θεός που έφτιαξε αυτόν που του αφιέρωνε η Βίσση τραγούδια, που δεν τον είδαμε και ποτέ τελικά, για να καταλάβουμε αν άξιζε τόσο τραγοδι, ΑΡΑ επιβεβαιώνομαι.

Ναι, το «κούρασα»…είναι η ανασφάλεια του αν έκαμα σωστά ή λάθος.

Λίγο πριν φύγουμε για το σχολείο,λοιπόν, έκανα την Ανατροπή!

Μετά τα χθεσινά γεγονότα (δείτε το Πού είναι το manual, βρε παιδιά:) και αφού προβληματίστηκα αρκετά, λέω στην μικρή :

«Θέλεις να πάρεις κολατσιό από το κυλικείο σήμερα;»

Aπό το βλέμμα της κατάλαβα, ότι την μπλόκαρα.

Εκείνη την ώρα είμαι σίγουρη ότι σκεφτόταν «Τί είναι τούτο που πάει να κάνει πάλι η τρελλή; Χθες μου έκανε κύρηγμα και τώρα μου λέει, ότι μπορώ να πάρω κάτι από το κυλικείο;»

«Μπορώ;» με ρωτάει, πιστεύοντας ότι ίσως κρύβει κάποια παγίδα η πρότασή μου.

«Και βέβαια!»

Χάρηκε κι εγώ εγώ άρχισα να αναρωτιέμαι, τί πίνω μερικές φορές και δεν σας δίνω.

Πήγαμε στο σχολείο. Την έστειλα στο κυλικείο να ρωτήσει πόσο στοιχίζει  ο λουκουμάς, που ήθελε και της έδωσα τα χρήματα να τον αγοράσει.

Στην διαδρομή της είχα εξηγήσει, ότι δεν υπήρχε λόγος να πει ψέμματα και όπως απλά σήμερα της είπα εγώ, ότι μπορεί να πάρει κάτι από το κυλικείο, το ίδιο εύκολα μπορεί να με ρωτάει εκείνη, όταν θέλει κάτι και όταν συμφωνούμε, να κάνει αγορά κολατσιού από εκεί.

Αυτό ήθελα να της αποδείξω. Δεν ήθελα να επιμείνω σε τιμωρίες.

Κάποιοι θα διαφωνήσετε. Το ξέρω.

Είπα να το δοκιμάσω. Θα δείξει….

Επίσης  το απόγευμα της είπαμε με τον μπαμπά, ότι αφού συζητήσαμε μεταξύ μας, σκεφτήκαμε, ότι όντως είναι υπερβολικό το να μην αγοράζει τίποτα ποτέ από το κυλικείο και γι’αυτό θα μπορεί μία φορά την εβδομάδα, να κάνει επιλογή του κολατσιού της από εκεί.

Της ξεκαθαρίσαμε, ότι θα μπορεί να επιλέγει είτε τυρόπιτα, είτε κρουασάν βουτύρου, είτε λουκουμά, είτε κουλούρι και σε καμία περίπτωση καραμέλες, σοκολάτες, πατατάκια και ποπ κορν, τα οποία όχι μόνο δεν είναι κολατσιό, αλλά μπορεί να της προκαλέσουν στομαχόπονο, ενώ θα είναι τόσες ώρες νηστικιά μέχρι το μεσημέρι.

Διακριτικά της επισήμανα, ότι μπορώ να μάθω τί αγοράζει, αλλά δεν θα το κάνω γιατί την εμπιστευόμαι.

Χάρηκε.  Συμφώνησε και μας δήλωσε, ότι θα κάνει ότι είπαμε «γιατί εμείς ξέρουμε τί είναι καλό για εκείνη» και ότι «δεν θα μας απογοητεύσει πάλι». (Έπιασε τόπο η χθεσινή συζήτηση.)

Οι λόγοι που αποφασίσαμε να κάνουμε αυτήν την αλλαγή ήταν οι εξής:

• Σκεφτήκαμε ότι είμαστε υπερβολικοί με την καθολική απαγόρευση αγοράς κολατσιού από το κυλικείο, όταν όλοι οι συμμαθητές της μία φορά την εβδομάδα τουλάχιστον αγόραζαν κάτι. Κάναμε το απαγορευμένο, «γλυκό». Λάθος!

• Θεωρήσαμε, ότι καλό είναι να αρχίσει να έχει τις πρώτες της συναλλαγές και ίσως τελικά το κυλικείο, να είναι καλύτερη ευκαιρία από ό,τι φαινόταν.

• Ήταν μια καλή ευκαιρία, να μας αποδείξει, ότι μπορούμε να την εμπιστευόμαστε. Να νιώσει δυνατή και υπεύθυνη.

….Δεν θα σας πω ψέμματα…100% σίγουρη, δε νιώθω!

Η ιστορία θα δείξει!

(Photo by stoon)

2 Σχόλια

  • Avatar
    Reply philos Φεβρουάριος 8, 2012 at 12:37 πμ

    Εξαιρετική η εμπειρία που παρέθεσες και στα δύο σου ποστ!
    Τελικά μετράει πολύ περισσότερο το να γνωρίζεις την αλήθεια για το παιδί σου και ας μην κάνει αυτό που θα επιθυμούσες 100%.
    Πολύ έξυπνη κίνηση πάντως κι ελπίζω να σου βγει!

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Φεβρουάριος 8, 2012 at 8:36 μμ

      Κι εγώ το εύχομαι!! Σταυρώνω δάχτυλα κλπ! 🙂
      Σε ευχαριστώ πολύ!! 🙂

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!