ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD ΔΙΑΦΟΡΑ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΞΥΣΤΡΑ! ΝΑΙ!

Ιανουάριος 31, 2012

Έχουμε τελειώσει τις εργασίες με την δεσποινίδα!

Ετοιμάζουμε την τσάντα της για το σχολείο.

Ψάχνω την ξύστρα.

Πουθενά η ξύστρα.

Για την ακρίβεια ψάχνω την 4η ξύστρα που έχουμε αγοράσει από τις αρχές της χρονιάς. Έχει πέσει κι αυτή στην αόρατη μαύρη τρύπα που υπάρχει κάπου μέσα στο σπίτι και εξαφανίζονται μονές κάλτσες, γόμες, καπάκια από μαρκαδόρους, μονά παπούτσια από κούκλες και λαστιχάκια για τα μαλλιά. Απίστευτο! Νομίζω ότι αν την ανακαλύψω και βουτήξω μέσα, θα ανακαλύψω και το καπάκι της μεσαίας μου κατσαρόλας που εξαφανίστηκε αιφνίδια πριν από 2 χρόνια κι ακόμη δεν το έχω βρει.

Στο σημείο αυτό και αφού ανεβαίνει το αίμα λίγο ψηλά, παίρνω αμπάριζα και βγαίνω:

“Καλή μου, πού είναι η ξύστρα σου;”

“Δεν ξέρω” και ξεφυλλίζει ένα τετράδιο-λεύκωμα

“Αγάπη μου, δεν την είχες σήμερα στο σχολείο;”

“Την είχα!” και αρχίζει να χρωματίζει χωρίς να με κοιτάει.

“Την είχες όταν γύρισες σπίτι;”

“Nαι, ναι! Την είχα!” και συνεχίζει να χρωματίζει και να μην με κοιτάει.

“Άρα είναι κάπου μέσα στο σπίτι. Πού την άφησες;”

“E….εε!Δεν ξέρω! Δεν θυμάμαι!” και συνεχίζει να χρωματίζει και να μην με κοιτάει.

“Νομίζω, ότι πρέπει να πας στο δωμάτιό σου και να ψάξεις να την βρεις γιατί αύριο στο σχολείο, δεν θα έχεις να ξύσεις τα μολύβια σου!

“Ααααααα! Δεν μπορώ τώωωρα!Ζωγραφίζω! Εξάλλου θα δανειστώ από τον φίλο μου τον Ιωάννη!” και συνεχίζει να χρωματίζει χωρίς να με κοιτάει.

Κι εκεί αποφασίζω με ηρεμία, ότι πρέπει να με κοιτάξει και  της λέω:

“Κοίταξε, αγάπη μου (ναι, ναι, συνεχίζω γλυκειά, γιατί έχω την ουρά στην αχλάδα), αν δεν ψάξεις να βρεις την ξύστρα σου, θα αναγκαστώ να πάρω χρήματα από τον κουμπαρά Χιονάτη, για να αγοράσω καινούρια!”

Κι εκεί αυτόματα σταματά να χρωματίζει και με κοιτάει. (ΟLΕΕΕΕ!)

“Όχι, μαμά! Αυτά τα ευρώ τα μαζεύω για να πάρω την φωτογραφική μηχανή (άλλο ανέκδοτο-άλλο άρθρο-άλλη φορά)! Όχι!”

“Επειδή είναι η 4η ξύστρα που χάνεις χωρίς να προσέχεις και προφανώς δεν καταλαβαίνεις ,ότι δεν είναι σωστό να είμαστε αμελείς με τα πράγματά μας, νομίζω ότι θα πρέπει να αγοράσουμε  μία με τα δικά σου χρήματα. Ο μπαμπάς κι εγώ δεν έχουμε σκοπό να δώσουμε άλλα χρήματα για ξύστρες. Την ίδια ώρα δεν γίνεται να πας στο σχολείο χωρίς την δική σου ξύστρα.”

Εκεί “παίζει” το κάτω χειλάκι και πάει να αρχίσει το παραπονο.

“Αν θέλεις,βέβαια,  μπορείς να πας να ψάξεις να την βρεις.  Αν την βρεις, δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα.”

Σκουπίζει μύτη και φεύγει τρεχάλα για το δωμάτιό της.

Σε 5′ ακούω “Μαμάααα, την βρήκα!!”.

Ααααα! Έλααααα!

Δεν ξέρω αν επέλεξα την σωστή μέθοδο, αλλά ήθελα με κάποιο τρόπο να καταλάβει, ότι πρέπει να είναι λίγο πιο υπεύθυνη και δεν γίνεται να αντικαθιστούμε χωρίς κόστος πράγματα μόνο και μόνο γιατί είμαστε αμελείς!

Αυτό έγινε λίγες μέρες πριν. Από τότε κάθε βράδυ πρώτα μπαίνει η ξύστρα στην τσάντα και μετά όλα τα υπόλοιπα! Για την ακρίβεια μου την δείχνει κιόλας “Κοίτα, μαμά!”

E, μα! 😉

(Photo by beate)

4 Σχόλια

  • Avatar
    Reply vivi Ιανουάριος 31, 2012 at 11:27 μμ

    Ωραιο θέμα!
    Το αντιμετωπίζουμε συχνα με το χασιμο…Τόσο συχνά που αναγκαζομαστε να αγοράζουμε 12 αδες γομες και ξύστρες…Εχουμε βρει΄ενα κολπο τώρα (γιατι πολλες χανονται και στο σχολειο)και κρυβουμε μια γομα και μια ξύστρα μεσα στα πακετακι με τα χαρτομαντηλα στην μπροστινή τσεπη οποτε σε περιπτωση που
    χασουμε κατι και δεν βρεθει στο κουτι απωλεσθεντων του σχολειου να ξερει οτι υπαρχει κρυμμενη στα μαντηλακια και να μην νιωθει ανασφάλεια!!!Τα παιδακια ανταλλάζουν η πετάνε(δυστυχως)πολλα πραγματα!!!

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Ιανουάριος 31, 2012 at 11:39 μμ

      Ωραία ιδέα αυτό με τα χαρτομαντηλα.
      Δεν είμαι αυστηρή γενικώς με τα πράγματα που χάνει ή δεν βρίσκει εύκολα (και κακώς ίσως), αλλά εκείνη την ημέρα δεν μου άρεσε η αδιάφορη αντιμετώπισή της και κυρίως το ότι θεωρεί δεδομένο, ότι όταν χάσουμε κάτι…έλα,μωρέ…θα πάρουμε άλλο. Θα χαλάσει κάτι, θα πάρουμε άλλο. Και όπως φυσικά ξέρουμε όοοολοι, αυτό καλλιεργείται και από εμάς αλλά και από τους παππουδογιαγιάδες, που προκειμένου να μην στεναχωρηθεί το πιτσιρίκι, μόλις χαλάσει κάτι ή χαθεί κάτι, η απάντηση είναι σταθερά “θα πάρουμε άλλο”! Ε; 😉

  • Avatar
    Reply Anna Φεβρουάριος 1, 2012 at 1:17 μμ

    Ξέρεις πόσες ξύστρες , γόμες , μολύβια κάνουν ηλιοθεραπεία κάθε μέρα στο πάτωμα της τάξης;;;Πολλές!!!
    Ξέρεις πόσες φορές λέω “κάτω είναι μια ξύστρα, τίνος είναι;;;” Πολλές

    Το θέμα είναι πως μερικά έχουν τόσα πολλά που δεν τα νοιάζει..Θα πάρουν άλλο σου λέει.Οπότε μου άρεσε πολύ ο τρόπος που το αντιμετώπισες.

    Πριν 2 χρόνια είχε έρθει μια μαμά και πήρε απο κρεμάστρες 5 μπουφάν. Ναι πέντε!!!
    Προφανως δεν είχαν αλλο γι αυτο. Ποσο με ενοχλησε αυτο δε λεγεται. Πόσα μπουφάν μαζεύονται κάθε χρόνο και δε ξέρουν καν ποιο είναι δικο τους.
    Ολα με ενα μετρο για μενα..Παιδι ειναι θα χάσει, θα χαρίσει , θα πετάξει, θα ξεχάσει. Αλλα όχι να το κάνει συνεχως επειδη ξερει πως υπαρχει αλλη λυση.
    Μπραβο σου λοιπόν 🙂

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Φεβρουάριος 1, 2012 at 10:12 μμ

      Κι εγώ αισθάνθηκα ότι κάτι τέτοιο έπρεπε να κάνω, γιατί αυτή η αδιαφορία και η ταυτόχρονη σιγουριά ότι θα αγοράσουμε άλλη (που μεταξύ μας…εμείς έχουμε το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης) με ενόχλησε. Είπα να δοκιμάσω αυτόν τον τρόπο (αυτόματη απόφαση). Σ’ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Νιώθω μία μικρή ανακούφιση! Να είσαι καλά! 🙂

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!