slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD

Μαθήματα ζωής : “Μην φοβάσαι τα “μούτρα” στις ανθρώπινες σχέσεις”

May 9, 2017

Τα χρόνια που γράφω στο blog μου, σας έχω συστήσει αυτό το ευαίσθητο πλάσμα που είναι κόρη μου.
Αυτό που λατρεύω στην ίδια και εύχομαι να μην αλλάξει, είναι πως σκέφτεται πάντα τους άλλους.

Την νοιάζει, πώς νιώθουν οι άνθρωποι που την περιτριγυρίζουν και προσπαθεί να μην τους πληγώνει.
Το μαγικότερο όλων, είναι ότι πριν πει κάτι, σκέφτεται πώς θα ένιωθε η ίδια στη θέση τους κι έτσι είτε αποφεύγει να εκφράσει κάτι που θα πληγώσει, είτε το κάνει με ευγενικό τρόπο.
Όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω, όλο αυτό γίνεται λίγο βάσανο για την ίδια, αλλά βρίσκει τρόπους να το ξεπερνά.

Είναι ευτυχία, ότι αυτό το παιδί επικοινωνεί μαζί μας.
Βασικά, είναι ευλογία ειδικά τώρα, που διανύουμε την περίοδο της προεφηβείας.
Μιλάμε ατελείωτες ώρες (ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ!) και αναλύουμε σκέψεις και συναισθήματα.
Αυτό βοηθάει την ιδία, αφού εξωτερικεύεται, αλλά και εμάς που μπορούμε να καταλαβαίνουμε περισσότερο το παιδί μας και να είμαστε ουσιαστικά κοντά της.
Μπορούμε να την στηρίξουμε σε δυσκολίες, να της φωτίσουμε το δρόμο και να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή της.

Πολλές οι θεωρίες που μπορώ να σας αναλύω, αλλά θα μείνω στο περιστατικό, που με έβαλε στη διαδικασία να καταγράψω αυτές τις σκέψεις.

Για όλους τους λόγους που προανέφερα, είναι ένα αγαπητό παιδί.
Κάνει εύκολα φιλίες, εντάσσεται όμορφα σε κοινωνικές ομάδες και εννοείται έχει τους κολλητούς της, που είναι διαφορετικοί στο σχολείο, στα αγγλικά, στις αθλητικές δραστηριότητές της και πάει λέγοντας.

Οι φιλίες της είναι κυρίως με παιδιά της ίδιας ηλικίας, αυτό σημαίνει, ότι παράλληλα όλα τους διάγουν αυτή την περίοδο, όπου οι ορμόνες φουντώνουν και είναι “στα κόκκινα”. Ζουν αυτό το “δεν ξέρω τί μου συμβαίνει” #hello_εφηβεία.

Τον τελευταίο καιρό προβληματίζεται/στεναχωριέται με μία από τις πιο στενές φιλικές της σχέσεις.
Η συμπεριφορά της φίλης έχει αλλάξει και παρουσιάζει μία αστάθεια (γιατί άραγε; #hello_εφηβεία).

Κάποιες φορές είναι πιο απότομη, αλλιώς φέρεται τη μία μέρα, αλλιώς την άλλη, καθώς επίσης άλλοτε είναι “αυτοκόλλητες” και άλλες μέρες την κρατά σε απόσταση.

Η δικιά μου που είναι ευαίσθητη  και έχει γίνει πιο εύθικτη και ακόμη πιο ευσυγκίνητη (γιατί άραγε;….), στεναχωριέται.
Είναι τώρα κάποιες λίγες εβδομάδες, που έχει προκύψει το θέμα και μου το εκφράζει πού και πού με παράπονο.

Έχουμε μιλήσει αρκετές φορές και της έχω εξηγήσει, ότι οι φιλίες μεταλλάσσονται και ότι έχουν και τα πάνω τους και τα κάτω τους.
Υπάρχουν φιλίες που κυλούν πιο ομαλά και κάποιες άλλες, που έχουν μια ένταση.
Όλα είναι σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μιας και η συμπεριφορά της φίλης την έχει στεναχωρήσει, μου άνοιξε κουβέντα για να μου περιγράψει αυτό που νιώθει και για να ζητήσει τη γνώμη μου, γιατί δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί.
Γενικά δεν μου αρέσει να επεμβαίνω στις σχέσεις της, αλλά σε αυτή την περίπτωση ένιωσα ότι ζητούσε τη βοήθειά μου.

Της εξήγησα, ότι εφόσον έχει επιλέξει να κάνει παρέα με τη συγκεκριμένη φίλη, κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να της μιλήσει και να της εκφράσει πώς νιώθει.

Η πρώτη αντίδρασή της ήταν αρνητική.
– “Όχι, μαμά! Δεν θέλω να την πληγώσω!”

Κόλλησα λίγο.

-“Τί εννοείς, όταν λές “Δεν θέλω να την πληγώσω”;”

– “Ξέρω, ότι δεν θα της αρέσει αυτό και θα στεναχωρηθεί και ίσως νιώσει, όπως νιώθω εγώ τώρα και δεν θέλω να της το κάνω αυτό” 

Κόλλησα  πολύ!

Της εξήγησα, ότι θα πρέπει να της μιλήσει, γιατί μπορεί η φίλη της να μην αντιλαμβάνεται, πως έχει αλλάξει συμπεριφορά απέναντί της.
Καμιά φορά δεν καταλαβαίνουμε, ότι φερόμαστε διαφορετικά (ίσως και άσχημα) στους άλλους.
Το να το σημειώσει με όμορφο τρόπο στη φίλη της, ίσως έτσι της δώσει την ευκαιρία να διορθώσει μια συμπεριφορά, που φαίνεται άσχημα και ίσως η ίδια δεν το αντιλαμβάνεται.

Το σκέφτηκε λίγο, αλλά επέμεινε.
-“Δεν θέλω να την πληγώσω. Επίσης, ξέρω ότι “θα μου κρατήσει μούτρα”. Και δεν θέλω να μου κρατήσει μούτρα!”

ΩΠΑ!
Ξύπνησε η μάνα ιδεαλίστρια, εμπνευστής και life coach!

– “Δηλαδή, θες να μου πεις, ότι δεν θέλεις να της μιλήσεις, γιατί φοβάσαι ότι “θα σου κρατήσει μούτρα;””

Ναι….
Και πήρα φόρα:

“Λοιπόν! Θα αρχίσω λιγο διαφορετικά.
Εάν θεωρήσουμε πως θα της πεις όμορφα τις σκέψεις σου, γιατί να σου κρατήσει “μούτρα”;

Αυτό  μπορεί να συμβεί, αν της μιλήσεις άσχημα-που δεν το πιστεύω- και ίσως εάν νιώσει, ότι  την αδικείς και της κάνεις επίθεση, όπου και πάλι θα πρέπει να το συζητήσετε και να το λύσετε.
Eάν είσαι σίγουρη, ότι σου φέρεται έτσι και δεν είναι απλά η ιδέα σου, νομίζω ότι θα σε ακούσει.

Γενικά πιστεύω, ότι θα σε ακούσει.

Όμως ακόμη κι αν σου κρατήσει “μούτρα”, τί έγινε;
Θα ζητήσεις να μιλήσετε και θα το λύσετε.
Ακόμη κι αν δεν το λύσετε αμέσως, οι φίλοι τα βρίσκουν στο τέλος.

Είναι φυσικό, κάποιες φορές να υπάρχουν παρεξηγήσεις.
Το σημαντικό είναι να βρίσκουμε τρόπο να τις αντιμετωπίζουμε και να τις ξεπερνάμε.

Δεν πρέπει να φοβάσαι να πεις, τί νιώθεις και σκέφτεσαι, για την περίπτωση που θα προκαλέσεις το θυμό του άλλου.
Εάν μία συμπεριφορά σε ενοχλεί, σε στεναχωρεί, είναι καλό, να το λες.

Εάν το έχεις εκφράσει όμορφα, σωστά και ευγενικά, δεν θα παρεξηγηθείς.
Ακόμη όμως και εάν συμβεί, με τη συζήτηση μπορεί να ξεπεραστεί.
Σε αντίθετη περίπτωση όμως, που δεν ξεπεραστεί η παρεξήγηση και παρόλα αυτά έχεις δίκιο, δεν είναι καλό, να καταπιέζεις τον εαυτό του.
Να μην φοβάσαι, να εκφραστείς.
Είναι άσχημο να νιώθεις είτε αδικημένη, είτε στεναχωρημένη και να μην το μοιράζεσαι.
Το σημαντικό είναι να βρεις την κατάλληλη στιγμή και να το εκφράσεις όμορφα.

Δεν σε βοηθάει το να αποφεύγεις να μιλήσεις για κάτι, που σε στεναχωρεί με τον φόβο, ότι κάποιος μπορεί να σου θυμώσει, είτε πρόκειται για την οικογένειά σου,  τους φίλους σου, είτε για τον σύντροφό σου, όταν μεγαλώσεις.

Οι πραγματικές ουσιαστικές φιλίες-σχέσεις αντέχουν στο χρόνο και κάποιες φορές περνούν σκαμπανεβάσματα. Ας πούμε, ότι έτσι δοκιμάζονται κιόλας.
Οι φίλοι, μάλιστα, είναι οι συγγενείς, που επιλέγουμε και όπως σε όλες τις οικογένειες νιώθουμε άνετα, φερόμαστε και λίγο διαφορετικά.”

Με άκουγε με πολλή προσοχή.

Συζητήσαμε πολλή ώρα (φάνηκε, έτσι; :p )  και επειδή πιστεύω σε εκείνη, την ενθάρρυνα να μιλήσει με τη φίλη της.
Μου ζήτησε, να κάνει μαζί μου πρόβα, αυτά που θέλει να της πει.
Επέλεξε με πολλή προσοχή τις λέξεις που χρησιμοποίησε και με μια αφοπλιστική ευγενική ειλικρίνεια, εξέφρασε το παράπονό της.

Αισθάνθηκα, ότι ένιωσε δυνατή και έτοιμη να εκφραστεί στη φίλη της την επόμενη φορά, που θα βρεθούν.

Αποφασισμένη μου δήλωσε
“Εγώ θα της μιλήσω.
Θα στεναχωρηθώ, αν μου κρατήσει μούτρα, αλλά νομίζω, ότι πρέπει να καταλάβει ότι δεν μου φέρεται πάντα καλά και δεν μου αξίζει.

That’s my girl! 🙂

Λίγες μέρες αργότερα οι φιλενάδες συναντήθηκαν και η κόρη μου γύρισε χαρούμενη.
Μου διηγήθηκε ανακουφισμένη τη συνομιλία τους.

Η φίλη άκουσε με προσοχή και στη συνέχεια της είπε, πως στεναχωρήθηκε, γιατί δεν είχε καταλάβει ότι την στεναχωρούσε με τη συμπεριφορά της.
Δεν είχε συνειδητοποιήσει πως ήταν απότομη. Μάλιστα, πίστευε ότι σαν φίλη της, δεν θα την παρεξηγούσε, γιατί απλά ένιωθε άνετα μαζί της.
Η μεγάλη οικειότητα κάποιες φορές μας κάνει να ξεπερνάμε τα όρια. Ακόμη κι εμάς τους μεγαλύτερους.

Της ζήτησε συγγνώμη και της υποσχέθηκε, πως δεν θα ξαναφερθεί έτσι.
Σίγουρα βοήθησε στην ψυχολογία της η θετική αντιμετώπιση από την πλευρά της φίλης, όμως επειδή ξέρω το παιδί μου και βλέπω ότι σε δυσκολίες αναπτύσσει τις δικές της εσωτερικές άμυνες, είμαι σίγουρη ότι και σε αντίθετη περίπτωση, θα ήταν δυνατή. Και θα μιλούσαμε πάλι! (Έχει μαλλιάσει η γλώσσα της μάνας!)

Από όλο αυτό πέρα από τη χαρά, γιατί  λύθηκε η παρεξήγηση και οι δύο φιλενάδες είναι αγαπημένες, κρατώ πως ήταν ένα ακόμη μάθημα ζωής για την κόρη μου.

Θέλω να της γίνει συνείδηση, ότι δεν πρέπει να καταπιέζεται στις σχέσεις της.
Πρέπει να νιώθει ελεύθερη, να μιλάει, να εκφράζεται.
Το βασικό είναι ο τρόπος και τη στιγμή που θα το κάνει.

Ίσως κάποιες φορές να πρέπει να “δουλέψει” λίγο περισσότερο την προσέγγισή της, αλλά να της γίνει βίωμα ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβάται.
Δεν ΠΡΕΠΕΙ, να φοβάται συμπεριφορές. Και αυτό σιγά-σιγά και υποσυνείδητα, να το εφαρμόσει σε όλες τις σχέσεις της ζωής της (σχολικές, ακαδημαϊκές, επαγγελματικές, προσωπικές κλπ).
Για να διεκδικεί τη δική της εσωτερική γαλήνη και ευτυχία.

Οι  ανθρώπινες σχέσεις πρέπει να μας ανυψώνουν και όχι να μας συρρικνώνουν από φόβο και ανασφάλεια.

Ξέρω, ότι για ένα παιδί είναι αρκετή όλη αυτή η θεωρία μαθημάτων ζωής που ακούει, αλλά με “εξάσκηση” στην καθημερινότητά της και αρκετές πολλές λεκτικές επαναλήψεις (τουλάχιστον από τη μαμά), κάτι θα μείνει.

Μαμά Μαμαδοπούλου

Share

No Comments

Leave a Reply

You Might Also Like

 

Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
διαγωνισμούς κ.α.

Διεύθυνση email

Subscribe!