slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD

ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Οκτώβριος 18, 2015

Μία από τις αγαπημένες της συμμαθήτριες της εμπιστεύεται τη βαθιά στεναχώρια της.

«Οι γονείς της τσακώνονται συνέχεια, μαμά.

Μιλούν όλο για τα οικονομικά, λέει. Ο ένας δεν καταλαβαίνει τον άλλον. Υποπτεύεται ότι κάποια στιγμή θα χωρίσουν. Είναι τόσο κρίμα.

Εμείς οι φίλες της όμως, θα είμαστε εκεί για εκείνη. Και της είπα, να μην στεναχωριέται κι όταν θέλει να ξεχαστεί, να μου λέει να παίζουμε με τα αυτοκόλλητα ή να λέμε άλλα πράγματα.»

Mια άλλη συμμαθήτρια μένει μόνη της στα διαλείμματα γιατί έχει τσακωθεί με τα περισσότερα παιδιά της τάξης.

«Την είδα που καθόταν μόνη της δίπλα στα κάγκελα και της είπα να έρθει να παίξει με τη δική μας παρέα. Δεν ήταν ωραίο να κάθεται μόνη της. Δεν θα μου άρεσε να μένω μόνη μου έτσι θλιμμένη. Κι ήρθε κι έπαιξε μαζί μας και μετά ήταν χαρούμενη.»

Κι αυτή η συμμαθήτρια ήταν το κοριτσάκι που λίγους μήνες πριν της είχε ασκήσει bullying.

«Κι όταν ξεκινήσαμε το παιχνίδι, τη σταμάτησα για λίγο για να της εξηγήσω πώς πρέπει να αντιμετωπίζει το φίλο μας, που είναι κάπως ιδιαίτερος.  Αντιδρά λίγο περίεργα όταν χάνει, αλλά αν του φερθείς με τρόπο όμορφο και του πεις ότι δεν είναι σωστό που νευριάζει, μένει ήρεμος και όλα είναι μια χαρά.»

Πόσο ευαίσθητο, τρυφερό, ευγενικό και γλυκό παιδί είναι.

Στις φιλίες της γίνεται σωματοφύλακας.

Πληγώνεται πιο πολύ όταν πληγώνουν τους φίλους της παρά την ίδια.

Μπαίνει μπροστά να τους υπερασπιστεί.

Δεν κρατάει κακία.

Αγαπάει κι αγαπάει πολύ.

«Είναι παιδί που δίνει συνέχεια.», μου είχε πει η δασκάλα της πέρυσι.

«Είναι τόσο ευγενική, ευαίσθητη και δοτική και πολύ φοβάμαι, ότι θα υποφέρει στη ζωή της», μου είχε πει κάποια άλλη φίλη.

Ίσως και να συμβεί, αλλά δεν μπορώ ή μάλλον… δεν έχω δικαίωμα να της υποδείξω συναισθήματα και τον τρόπο που τα εκφράζει. Είμαι πάντα δίπλα της για να συζητάμε ό,τι θέλει, να τη στηρίζω, να της λέω τί θεωρώ σωστό και τί λάθος, αλλά μέχρι εκεί.

Αυτή είναι.

Οι βασικοί κανόνες συμπεριφοράς και ευγένειας έχουν μπει, οπότε σε ό,τι έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις και κυρίως τις φιλικές της, κρίνει και αποφασίζει μόνη της.

Όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή απογοητεύονται και πληγώνονται. Ιδιαίτερα αυτοί που αγαπούν, έχουν ευαισθησίες, νοιάζονται και κάνουν όνειρα, στα οποία περιλαμβάνονται αγαπημένα πρόσωπα.

Από την άλλη…μήπως έτσι τελικά δεν έρχεται η ωριμότητα;

Αλλά έτσι είναι η ζωή. Έτσι είναι οι άνθρωποι.

Ό,τι κι αν λένε, εγώ χαίρομαι γιατί είναι παιδί που στην κάθε απογοήτευση προσπαθεί από μόνη της, να βρει το θετικό στοιχείο, να κρατήσει το καλό μιας ιστορίας κι έτσι συνεχίζει δυνατή με το κεφάλι ψηλά. Κι αυτό με γαληνεύει και με γεμίζει αισιοδοξία.

Παίρνει μαθήματα ζωής, που την «εκπαιδεύουν» πώς θα προφυλάσσει τον εαυτό της αλλά και πώς θα βρίσκει τις δικές της άμυνες και ισορροπίες.

Με συγκινεί το γλυκό μου παιδί και καμαρώνω, γιατί αυτό το πλάσμα μεγαλώνει και είναι άνθρωπος, που πονάει-συμπονάει και νοιάζεται. Μου θυμίζει τί σημαίνει ανθρωπιά, μου δείχνει το δρόμο  και προσπαθεί να προσφέρει με πράξεις κι όχι απλά με ευχές και επιθυμίες.

Όπως τότε που ο μπαμπάς μιας φίλης της έμεινε άνεργος και μου είπε :

«Μαμά, μήπως να δεις αν μπορεί να δουλέψει μαζί σου; Η αλήθεια είναι ότι κι εσύ κουράζεσαι πολύ και χρειάζεσαι μια βοήθεια. Κι εκείνος θα έχει δουλειά.»

Καμαρώνω για την ομορφιά που έχει μέσα της και τη μοιράζει έτσι γενναιόδωρα.

Καμαρώνω που γίνεται σωματοφύλακας και που μεγαλώνοντας θα ομορφύνει αυτόν τον κόσμο και σίγουρα θα προσπαθήσει να τον κάνει καλύτερο.

Γιατί έτσι είναι.

Η αγάπη μου. Το κορίτσι μου.

Μαμά Μαμαδοπούλου

 

 

Share

6 Σχόλια

  • Reply Ελίνα Οκτώβριος 18, 2015 at 7:56 μμ

    Δικό σου παιδί, Μαμά Μαμαδοπούλου μου. Πολύ γλυκό. Είναι πολύ πιθανό κάποια στιγμή ο κόσμος της να γκρεμιστεί και να μην καταλαβαίνει γιατί οι άλλοι της φέρθηκαν κάποια στιγμή άδικα καθώς μεγαλώνει. Εκεί θέλει τη δική σου εκπαίδευση. Να της δείχνεις και το στραβό, να την αφήνεις να ακούει και άσχημες ιστορίες, απλώς να είναι λίγο προϊδεασμένη. Η ωριμότητα θα έρθει με τα χρόνια, αλλά πράγματι ο κόσμος αυτών των παιδιών κάποια στιγμή μπορεί να γκρεμιστεί. Μην την αφήσεις εντελώς απροετοίμαστη για τότε. Θα το αντιμετωπίσει, δεν υπάρχει περίπτωση, αλλά δείχνε της κι εσύ κανένα άσχημο κομμάτι της ζωής από τώρα. Θα τη βοηθήσει στο μέλλον. Πρώην τέτοιο παιδί κι εγώ,όπως καταλαβαίνεις. Λίγο λιγότερη γυάλα θα ήθελα στα παιδικά χρόνια, τίποτα περισσότερο.

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Οκτώβριος 18, 2015 at 8:12 μμ

      Αγαπημένη μου Ελίνα, σε ευχαριστώ πολύ για τα λόγια και τη σκέψη σου. 🙂

      H αλήθεια είναι ότι σιγά-σιγά την έχω βγάλει από τη γυάλα εδώ και καιρό, αλλά δεν την έχω αφήσει ξεκρέμαστη.
      Σε καμία περίπτωση, δεν είναι απροετοίμαστη. Ίσα-ίσα που θεωρώ, ότι τα 10 χρόνια της ζωής της έχουμε κάνει πολλή δουλειά με συζήτηση και συμπεριφορές. Κι ακόμη έχουμε πολύ δρόμο. Κι εγώ είμαι δίπλα της. Και το ξέρει.
      Κάνει τα βήματά της στη ζωή κι όταν με έχει ανάγκη, γυρίζει τη ματιά της σε μένα. 🙂

  • Reply Flora Οκτώβριος 18, 2015 at 9:34 μμ

    Στάζεις γλύκα και απέραντηα αγάπη με το δίκιο σου! Να την χαίρεσαι και να την προστατεύεις όπως κάνεις και όλα θα πάνε όπως πρέπει!
    Φιλιά

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Οκτώβριος 19, 2015 at 12:08 μμ

      Σμουτς, γλυκειά μου, αγαπημένη!! <3

  • Reply Vivi Οκτώβριος 18, 2015 at 9:57 μμ

    Γονείς και παππούδες εχετε κανει υπεροχη δουλεια!Μακαρι να υπήρχαν πολυ περισσότερες οικογένειες σαν την δική σας!Σημερα εχουμε κρίση αξιών και απο εκει πηγάζουν ολα!Ειμαι πολυ περήφανη που εισαι φιλη μου και όσο για την κόρη σου…..Ε το Μήλο κάτω απο την μηλιά θα πέσει!!

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Οκτώβριος 19, 2015 at 12:07 μμ

      Αει στο καλό σου, με συγκίνησες.
      Αφού τα ίδια είσαι κι εσύ. <3

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!