slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD

ΑΝΤΙΟ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ (;) Δ’ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ!

Ιούνιος 15, 2015

Δίπλα στις περισσότερες οριστικές έννοιες της ζωής βάζω ένα ερωτηματικό.

Ένα χρόνο πριν κι ενώ  αποχαιρετούσαμε την Γ’Δημοτικού, έκανα τις ίδιες σκέψεις σχετικά με το πόσο απόλυτοι μπορεί να είμαστε σε αυτή τη ζωή.

Σήμερα αποχαιρετήσαμε την Δ’ Δημοτικού.

Την αποχαιρετήσαμε μαζί.

Οι τρεις μας σαν οικογένεια.

Ξέρω ότι η χρήση του α’ πληθυντικού ακούγεται  λίγο περίεργη, γιατί οι αλλαγές κάθε χρονιάς έχουν να κάνουν με το παιδί, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν αφορούν μόνο το παιδί. 

Κάθε χρόνο κάνουμε βηματάκια μαζί. Μπροστά. ,…Αλήθεια, δεν ξέρω, που οδηγεί αυτό το “Μπροστά”.

Το σημαντικό είναι ότι υπάρχει δρόμος και προχωράμε.

Είναι ακόμη τα χρόνια που προχωράμε με την ίδια ταχύτητα.

Εμείς, οι γονείς, ακολουθούμε το βηματισμό της.

Εκείνη στη μέση και εμείς ο ένας δεξιά και ο άλλος αριστερά τη συνοδεύουμε.

Ακόμη οι ματιές μας γυρίζουν χαμηλότερα για να συναντήσουν τη δική της.

Ο δρόμος είναι μπροστά και χάνεται στον ορίζοντα.

 

Η Δ' Δημοτικού στην αποχαιρετιστήρια γιορτή του σχολείου.

Η Δ’ Δημοτικού στην αποχαιρετιστήρια γιορτή του σχολείου.

 
Είναι όπως όταν ξεκινάς ένα ταξίδι για ένα μέρος, που δεν έχεις ξαναπάει και δεν ξέρεις πώς θα είναι, αλλά είσαι χαρούμενος για τη διαδρομή που προχωράει.

Βουνά, πεδιάδες, ομορφιές, κάτι συννεφάκια που και που, αλλά ο ουρανός ανοιχτός και λιακάδα.

Και στις ξαφνικές μπόρες θα τα καταφέρουμε, γιατί είμαστε μαζί και θα βρούμε την άκρη.

Ξέρω ότι κάποια στιγμή, εκείνη τη στιγμή που οι ματιές μας θα συναντηθούν στο ίδιο επίπεδο με τη δική της, θα ανοίξει τη δρασκελιά της και θα φύγει μπροστά. 
Το ευχόμαστε να γίνει.

Δεν θα χρειάζεται να μας έχει ακριβώς δίπλα της.

Νιώθω ότι δεν πρέπει να μας έχει συνέχεια δίπλα της, γιατί μπορεί να την καθυστερήσουμε κιόλας.

Να φύγει μπροστά και να γυρίζει το βλέμμα πάνω από τον ώμο της και να μας βλέπει να την καμαρώνουμε, να τη θαυμάζουμε, να είμαστε εκεί για όποτε θελήσει.

Δεν ξέρω, γιατί οι σκέψεις και τα συναισθήματά μου βγαίνουν βαθύτερα και πιο γενικά.

Ίσως γιατί ήταν μια αρκετά φορτωμένη χρονιά που όμως κύλησε ομαλά  και η καθημερινότητα ήταν ήπια.

Ίσως η δασκάλα που δούλεψε πολύ με τα παιδιά και ήταν πολύ κοντά σε εμάς τους γονείς, ίσως τα παιδιά που ωριμάζουν, ίσως και τα δύο…

Όταν έχεις να λειτουργήσεις προσπαθώντας να αντιμετωπίσεις καθημερινές δυσκολίες, εστιάζεις περισσότερο στο δέντρο και λιγότερο στο δάσος.

Φέτος η δική μου ματιά έχει φύγει και χαζεύει το δάσος, τα λειβάδια, τους λόφους, τις ομορφιές και εκεί θέλω να μείνει.

Αντίο για πάντα ( ; ) Δ’ Δημοτικού.

Ίσως ξανασυναντηθούμε αλλιώς. 😉

 

Μαμά Μαμαδοπούλου

 

Χαριτωμένα κοτσίδια της Α'Δημοτικού από τη γιορτή του σχολείου.

Χαριτωμένα κοτσίδια της Α’Δημοτικού από τη γιορτή του σχολείου.

 

Δ Δημοτικού3

Πιτσιρίκια μικρότερης τάξης που μαζεύουν τα παπούτσια που τους έφυγαν ενώ χόρευαν παραδοσιακό γρήγορο χορό. Δεν σταμάτησαν να χορεύουν ακόμη και με ένα παπούτσι. 🙂

 

Δ Δημοτικού4

Κι άλλα πιτσιρικάκια που χόρεψαν.

 

Το αναμνηστικό δώρο στη δασκάλα μας - δαχτυλίδι και μενταγιόν από το Ριζικάρι.

Το αναμνηστικό δώρο στη δασκάλα μας – δαχτυλίδι και μενταγιόν από το Ριζικάρι.

 

 

 

Ένα μεγάλο "Ευχαριστώ" και οι γεματές πολλή αγάπη ευχές για καλό καλοκαίρι. :)

Ένα μεγάλο “Ευχαριστώ” και οι γεματές πολλή αγάπη ευχές για καλό καλοκαίρι. 🙂

 

Δ Δημοτικού10

Και μια στιγμή από το βόλλεϊ. 🙂

 

 

Το dvd στη φωτογραφία στην κορυφή του άρθρου το ετοίμασε και το χάρισε η δασκάλα σε όλους τους μαθητές.

Περιείχε ένα video με στιγμές από εκδρομές, γιορτές, διαλείμματα, εργασίες, ομάδες. Στιγμές που εκείνα βλέποντάς τα θα θυμούνται με γλύκα και θα χαμογελούν, γιατί θα σημαίνουν πολλά.

Κι ένα περίεργο πράγμα, ενώ σε αυτές τις στιγμές δεν ήμουν μπροστά γιατί ήταν καθαρά στιγμές από τη σχολική τους ζωή, τις είδα με χαμόγελο, αλλά με δάκρυα συγκίνησης. 

(Πόσο εύκολα δακρύζεις, ρε φίλε, από την ώρα που γίνεσαι γονιός.)

 

No Comments

Leave a Reply

You Might Also Like

 

Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
διαγωνισμούς κ.α.

Διεύθυνση email

Subscribe!