slider ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ KIDS' CLOUD ΔΙΑΦΟΡΑ

ΜΠΟΥ-ΓΕ-ΛΟ! ΜΠΟΥ-ΓΕ-ΛΟ!

Μάιος 30, 2014

 

 

Σήμερα το πρωί βλέπω αυτό το γαργαλιστικό τουή του Αlex Woo

(Ακολουθήστε τον στο τούηταα : https://twitter.com/axlg)

 

 

 

 

Όταν παίζουμε, δεν κάνουμε ζαβολιές!

Πόσο δε, όταν καραδοκεί ο κύριος Διευθυντής.

Όπως και κάπου εκεί στη Β’Γυμνασίου.

Κάθε χρόνο μόλις έμπαιναν οι πρώτες ζέστες και πλησίαζε το τέλος της σχολικής χρονιάς, μας έπιανε το καλοκαίρι και δη οι κάψες, οπότε αρχίζαμε τα μπουγέλα.

Σπλατς! Σπλουτς!

Πετούσαμε νερά ο ένας στον άλλον με τα χέρια, ποτήρια, μπουκάλια, σακούλες…ναι, με σακούλες. Δεν έχετε δοκιμάσει;

Α! Είναι πιο εντυπωσιακό το μπουγέλο έτσι, γιατί συγκεντρώνεται μεγαλύτερη ποσότητα νερού και γίνεται λούτσα ο άλλος.

Βέβαια, θα πρέπει να προσέξεις, να είσαι κοντά στο στόχο, γιατί το μεγάλο άνοιγμα που έχει η σακούλα κάνει το νερό, να  σκορπίζεται σε διαφορετικά σημεία, οπότε…

Εμ…ναι…εντάξει. Εύχομαι, να μην διαβάζετε το ποστ με το πιτσιρίκι σας. Ναι; 😀 (Χαμόγελο ενοχής.)

Όπως θα καταλάβατε, είχα εντρυφήσει στο μπουγέλο.

Ήμουν καταπληχτική και δίκαιη (Τ’ακούς,  Alex Woo; )

Μπουγελωνόμουν και μπουγέλωνα.

Φυσικά και δεν μας έπιαναν.

Τις περισσότερες φορές.

Εγώ ήμουν το “σιγανό συννεφάκι” (δεν ήταν ινδιάνικη προσφώνηση όπως ο “καθιστός μπούφος – βλ. σιγανό ποταμάκι) και έκανα ό,τι έκανα και μετά σφύριζα αδιάφορη μπροστά από τους καθηγητές κάνοντας “Πλινκ Πλινκ” (παίζοντας βλεφαρίδες τύπου αθωότητας) και μόλις έστριβα τη γωνία…Σπλατς! μου ερχόταν πισώπλατα το μπουγέλο.

Μέχρι που κάποιο μεσημέρι, που είχαμε κενό, μπουγελοκυνηγιόμασταν με τους φίλους μου στο προαύλιο με τη σιγουριά, ότι ο κύριος Διευθυντής έλειπε.

Με τη σιγουριά μείναμε.

Εκεί που κυνηγιόμασταν και κρατούσα τη σούπερ γεμάτη σακούλα με νερό, ακούω

“Παιδοπούλου!” (το πατρικό μου…ξέρετε)

Γκλουπ!

Γυρίζω. Τον βλέπω. Κάνω ένα χαμόγελο.

Πλινκ πλινκ! (Γνωστές βλεφαρίδες αθωότητας)

Σπλατς!  Η σακούλα μου έπεσε από τα χέρια. Όχι, δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν.

“Στο γραφείο μου γρήγορα. Κι εσύ και η άλλη νεαρά!”

Με τα μούτρα κάτω πήγαμε στο γραφείο του, όπου ακούσαμε μαζί με τη φίλη-συμμαθήτρια την κατσάδα της ζωής μας.

Και μετά την ακούσαμε κατ’ιδίαν.

Η ατομική μου κατσάδα περιείχε λίγο από

“Δεν το περίμενα από σένα (Μα, γιατί, τσύριε; Kι εγώ παιδί είμαι.).

Εσένα, που σε φέρνω ως παράδειγμα (Κακό του κεφαλιού σας, τσύριε.)

Και με φέρνεις σε δύσκολη θέση (μα, γιατί; ).

Δεν θέλω να επαναληφθεί! Θα έχεις μία αποβολή με αναστολή κι εσύ και η “Μπουρδοπούλου” και αύριο θα έρθετε με τους γονείς σας.”

Γκλουπ!

Ποτέ μου δεν έμαθα ακριβώς, τί ήταν η “αποβολή με αναστολή”. Κάτι σαν επίπληξη, το κατάλαβα.

Επίπληξη, την οποία άκουσα και από τον μπαμπά, αλλά σε πιο ήπιους τόνους.

Η επίπληξη του μπαμπά είχε και μία μορφή επεξήγησης του γιατί δεν πρέπει να παίζουμε μπουγέλο.

“Που μπορεί να κρυώσετε, που είναι επικίνδυνο να γλιστρίσετε και να χτυπήσετε κλπ.”

Λογικά πράγματα, αλλά…είναι, που το αίμα βράζει, το παιχνίδι σε γαργαλάει και το ξανακάνεις κρυφά, πιο προσεκτικά αυτή τη φορά

Και ο διευθυντής το ξέρει και γι’αυτό, αρκετές φορές κάνει τα στραβά μάτια.

Γιατί πόσες φορές, θα είσαι παιδί; 😉

Mαμά Μαμαδοπούλου (το γένος Παιδοπούλου)

(Ιmage by Anthony Bouch http://www.58bits.com/photos/photos-of-songkran-festival-in-bangkok)

2 Σχόλια

  • Avatar
    Reply astroneraidoula Μάιος 24, 2016 at 8:33 πμ

    Πως τα καταφέρνεις πάντα με τις αναρτήσεις σου και στην αρχή χαμογελάω, στην μέση γελάω και στο τέλος βουρκώνω….. Επίσης πώς μου είχε ξεφύγει εμένα αυτή η ανάρτηση;;;;; Ντροπή μου!!!
    Οσο για το μπου γε λο, εννοείται ότι κάθε μπουγέλο που σέβεται τον εαυτό του, γίνεται με σακούλα του σούπερ μάρκετ! Ρίχνεις μια στον άλλον και απευθείας στάζει ολόκληρος σε σημείο τα πάνινα παπούτσια να κάνουν “πλατς πλατς” σε κάθε βήμα! Κι εγώ στο σχολείο ήμουν “ήρεμη δύναμη” και ερχόταν σε όλους από εκεί που δεν το περίμεναν!!! Μέχρι και φάρσα από το τηλέφωνο είχα κάνει σε όλη την τάξη και δεν είχαν πάρει χαμπάρι ποιος τους την έκανε (ελπίζω να μην διαβάζει κανένας συμμαθητής τώρα, γιατί 24 χρόνια πέρασαν και ακόμα δεν ξέρουν ποιος ήταν ο φαρσερ!!!). Φιλιά!

    • KidsCloud
      Reply KidsCloud Μάιος 25, 2016 at 10:02 πμ

      (Δεν θα τους αποκαλύψω ποια είναι η astroneraidoula, οπότε μην ανησυχείς. Χιχιχιχι!!)
      Ετοιμάζω κουβάδες. Αυτό σου λέω μόνο. Φυλάααααααααααααααξου!!!! Χαχαααααααααα!! Φιλιά, αγαπημένη! 🙂

    Leave a Reply

    You Might Also Like

     

    Εγγραφείτε στο newsletter για να μαθαίνετε νέα για εκδηλώσεις, βιβλία,
    διαγωνισμούς κ.α.

    Διεύθυνση email

    Subscribe!