Η χαρά μοιράζεται

Η ΧΑΡΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ. ΤΟΙΝΓΚ! :D

Μικρή όταν χαιρόμουν για κάτι, δεν κρατιόμουν.

Ήθελα να βγω, να το φωνάξω, να το πωωωω!.

Όταν δεν μπορούσα να μιλήσω σε κάποιον, ένιωθα ότι θα σκάσω.

Σαν να μεγάλωνε όλο και περισσότερο μέσα μου η χαρά και ήμουν έτοιμη να εκραγώ!

Ε, δεν άλλαξα καθόλου από τότε. Read more »

FacebookShare
Σακκουλάκι φαρμακείου

ΣΑΚΚΟΥΛΑΚΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΥ “ΕΚΠΛΗΞΗ”! ♥

Όπως τα γνωστά σοκολατένια αυγά, όπου ποτέ δεν ξέρεις, τί ευχάριστη έκπληξη κρύβουν.

Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή.

Όποτε επισκέπτομαι κάποιο φαρμακείο 9 στις 10 φορές δεν θα πάρω σακκουλάκι.

Εάν αυτό που θα αγοράσω είναι ένα κουτάκι ή ένα πραγματάκι που χωράει σε αυτό το γνωστό μικρό σακκουλάκι, που έχουν όλα τα φαρμακεία, ε…εγώ το σακκουλάκι δεν θα το πάρω.

Θα  βάλω στην τσάντα μου, στην τσέπη μου ό,τι χρειάζομαι και θα φύγω. Ναι, αφού πληρώσω πρώτα. :p Read more »

FacebookShare
otan megaloso

ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΙ…

Είναι αλήθεια, ότι ζηλεύω κάποια από τα παιδικά βιβλία που κυκλοφορούν κι ακόμη μεγαλύτερη αλήθεια, ότι κάποια βιβλία τα ξεφυλλίζω πρώτα εγώ και μετά τα δίνω στην κόρη μου.

Είχα μάθει για την κυκλοφορία του βιβλίου του Αντώνη Παπαθεοδούλου και της Μυρτώς Δεληβοριά, “Όταν μεγαλώσω μπορώ να γίνω και…” και ανυπομονούσα να το ξεφυλλίσω.

 

Είχαμε προγραμματίσει να το πάρουμε ένα Σάββατο, που θα πηγαίναμε βόλτα στην Αθήνα. Read more »

FacebookShare
Χριστούγεννα

ΔΕΝ ΣΤΟΛΙΖΩ ΝΩΡΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Καλέ, μην αρπάζεστε!

Δεν κρίνω τη χρονική στιγμή που στολίζει (ή ξεστολίζει) κάποιος. Αυτό έχει να κάνει με την ψυχολογία, τη διάθεση και κάποιες φορές και με την τεμπελιά.

Έχω φίλο που από τη βαρεμάρα του να ξεστολίσει είχε το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σαλόνι του μέχρι το Μάρτιο.

Εκεί κοντά στη Σαρακοστή ξεστόλισε.

Η μάνα του.

(Image by Marketa)

 

Σαφέστατα και βλέπω ιδέες και προτάσεις και χαίρομαι που βλέπω τη διάθεση του κόσμου να “ντύνεται” χριστουγενννιάτικα, αλλά  όλα τα χρόνια στολίζω αρχές Δεκεμβρίου (άντε, τέλος Νοέμβρη καμιά φορά). Read more »

FacebookShare
Kids playong

“Μ’ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΟΡΙΚΑ!”

Όταν ήμουν μικρή μ’άρεσε να παίζω παιχνίδια στο δρόμο.

Κυνηγητό, κρυφτό, τζαμί, κουτσό, ποδήλατο, μήλα, σκοινάκι, πετροπόλεμο (ε, ναι) και άλλα τέτοια τέτοια.

Τρελαινόμουν να παίζω με το χώμα και τις λάσπες.

Βαριόμουν τις κούκλες. Πολύ!

 

(Image by Yodo)

Η μαμά μου διηγείται δύο χαρακτηριστικές ιστορίες από εκείνη την εποχή.

Η μία έχει να κάνει με τα 3α-4α γενέθλιά μου, όπου μία αγαπημένη φίλη της μου έφερε δώρο ένα μεγάλο καρότσι για τις κούκλες μου (τότε όλες οι κούκλες ήταν μεγαλούτσικες και θύμιζαν μωρά και παιδιά και όχι skinny μοντέλα, όπως είναι οι περισσότερες τώρα). Read more »

FacebookShare
Σύννεφο καρδούλες 2

ΣΥΝΝΕΦΟ ΒΡΟΧΗΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ♥

Είναι από αυτές τις μέρες που από την ώρα που πας στο γραφείο και ανοίγεις τον υπολογιστή, δεν σηκώνεις τη ματιά σου από την οθόνη.

“Πλινκ-πλανκ-πλουνκ” στο πληκτρολόγιο, μπλα μπλα μπλα συνέχεια στο τηλέφωνο και δεν προλαβαίνεις ούτε να ρίξεις μια ματιά έξω από το παράθυρο.

Να δεις τον ουρανό.

Είναι καθαρός; Eίναι συννεφιασμένος; Είναι μέρα; Νύχτωσε;

Mέσα στο γενικό πανικό μου έφεραν ένα δέμα.

Δεν περίμενα κάτι.

Επειδή πνιγόμουν στη δουλειά, είπα ότι θα το δω μετά και το άφησα μπροστά μου δίπλα στο τηλέφωνο. Read more »

FacebookShare
Καπετάνιος στην μπανιέρα

“ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΣΤΗΝ ΜΠΑΝΙΕΡΑ” (ΠΑΙΔΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ)

 

 

Να είσαι μικρό παιδί, να θες να κάνεις τα γενέθλια σου, όπως τα έχεις ονειρευτεί και η μαμά να μην συμφωνεί!

Μην σου τύχει.

 

Read more »

FacebookShare
moma

SMS NOT SENT ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ.

Η μάνα μου και η τεχνολογία απλά συμβιώνουν.

Δεν νομίζω, ότι θα καταφέρουν ποτέ να καταλάβουν ουσιαστικά η μία την άλλη και να προχωρήσουν τη σχέση τους.

Η κάθε μία έχει τα παράπονά της.

Η δε τεχνολογία ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να περιμένει και τρέχει μπροστά με τρελή ταχύτητα, από την άλλη η μητέρα μου δεν ήταν μέλος της ομάδας #1morekm και υποστηρίζει ότι η τεχνολογία δεν της εξηγεί τα πράγματα καλά. Άσε που η πρώτη μιλάει κυρίως  αγγλικά που εκείνη δεν γνωρίζει καθόλου. Read more »

FacebookShare