979303548_d95fc390f9_z

ΟΤΑΝ Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ….

Λίγες μέρες πριν ξεκίνησε η επίθεση στη Γάζα.

Τη μέρα που ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί το κλίμα έγινε ακόμη πιο βαρύ καθώς παρακολουθήσαμε στις ειδήσεις έκτακτο δελτίο με την πτώση του Μπόινγκ 777 στην Ουκρανία.

Η έκθεση των δύο θεμάτων στα social media τεράστια.

 

(image by Giorgio Montersino)

Ο κόσμος άρχισε να εκφράζει τη φρίκη του για την αδικία και τη σκληρότητα.

Άμαχοι χάθηκαν (και συνεχίζουν, να χάνονται καθώς οι επιθέσεις στη Γάζα εξακολουθούν τις ώρες που γράφω αυτές τις γραμμές).

Παιδιά σκοτώθηκαν και σκοτώνονται.

Παιδιά ζουν τον τρόμο, μία κατάσταση που αναρωτιέμαι αν θα ξεπεράσουν ποτέ.

Παιδιά τραυματίζονται σωματικά και ψυχικά.

Ανεπανόρθωτα.

Το timeline μου γεμίζει εικόνες παιδιών σαν άψυχες κούκλες.

Όχι….Ούτε καν έτσι.

Κατεστραμμένα όνειρα.

Χαμένη ζωή.

Aυτό!

ΓΙΑΤI, ΓΑΜΩΤΟ;

Με πληγώνουν αυτές οι εικόνες.

Παίρνω αμέσως το βλέμμα μου.

Όχι από αποστροφή.

Όχι. Ούτε από σοκ.

Δεν αντέχω, να βλέπω σε κοινή θέα αυτά τα κορμάκια.

Και σε καμία περίπτωση, ο λόγος δεν είναι ότι  μου χαλούν τη διάθεση.

Δεν κλείνω τα μάτια στην τραγωδία.

Δεν την αποφεύγω.

Αυτά τα σωματάκια έπρεπε, να είναι στον κόρφο της μάνας τους, σφιχταγκαλιασμένα στα μπράτσα του πατέρα τους, όχι στο έδαφος, όχι στο κρεββάτι ενός νοσοκομείου.

Όχι σε κοινή θέα.

Είμαι λίγο αντίθετη με την άποψη, ότι γενικά με το να σοκάρουμε και να δείξουμε την πραγματικότητα ωμή, θα κινητοποιήσουμε συνειδήσεις.

Σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει.

Όχι σε μία τέτοια, κατά τη γνώμη μου.

Δεν κρίνω. Δεν έχω πολλά επιχειρήματα.

Ούτε μπαίνω σε διαδικασία λόγου-αντίλογου.

Νιώθω, ότι κάθε κάθε τραυματίας και πολύ περισσότερο κάθε νεκρός χρήζει σεβασμό.

Ένα τραγικό γεγονός δεν χρειάζεται εικόνα, για να σε αγγίξει και να σε ταρακουνήσει.

Ναι,  η εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, αλλά νιώθω τη “φλυαρία” πάνω από αυτά τα παιδιά.

Δεν αμφισβητώ κανενός τη διάθεση και την πρόθεση να παρακινήσει συνειδήσεις δημοσιεύοντας τέτοιες φωτογραφίες.

Δεν μπορώ να το κάνω, γιατί δεν ξέρω, τί είναι σωστό και τί όχι.

Κατανοώ και πιστεύω, ότι οι περισσότεροι πονούν μέσα τους κάνοντας μια τέτοια κοινοποίηση.

Μια κοινοποίηση, που δείχνει την τραγικότητα του γεγονότος.

Ακούω και σέβομαι κάθε διαφορετική άποψη.

Όμως η δική μου ψυχή, το δικό μου μυαλό επεξεργάζεται διαφορετικά τα πράγματα.

Η δική μου ψυχή δεν χρειάζεται εικόνες, για να νιώσει τη δυστυχία και την τραγικότητα.

Με την είδηση κουβαλάω τις τραγικές εικόνες μέσα μου.

Ναι! Πρέπει να μιλήσουμε ΚΑΙ για αυτή τη σκληρή και μεγάλη αδικία που γίνεται.

Θα το κάνω με αντίθεση.

Με εικόνες  χαμογελαστών παιδιών.

Όπως θα έπρεπε να είναι πάντα και συνέχεια τα παιδιά στη Γάζα.

Τα παιδιά όλου του κόσμου.

8636935465_8b864cd5ff_z

(image by Sivesh Kumar)

6135892717_b9a34bce58_z

(image by cheriejoyful)

 

 

 

5698729076_026a1ff972_z

 

(image by Kelley Conkling)

 

Μαμά Μαμαδοπούλου

 

 

 

 

 

FacebookShare
Στιγμούλα

H ΣΤΙΓΜΟΥΛΑ

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια σταγόνα, που την έλεγαν Στιγμούλα.

Η Στιγμούλα ζούσε στο δάσος με τις αδερφές της.

Η μέρα της ήταν τόσο μικρή που κρατούσε μόλις μια στιγμή, γι’αυτό και την έλεγαν έτσι.

Ένα πρωί ξύπνησε και είδε τα πράγματα διαφορετικά. Ήταν μόνη της χωρίς τις αδερφές της και γι’αυτό μάζεψε όλο το θάρρος της και αποφάσισε να ψάξει να τις βρει.

Στιγμούλα 2

Έτσι μπήκε σε μεγάλους μπελάδες, που όμως της έμαθαν πολλά. Read more »

FacebookShare
james_047_01_X1_004822-710x450

ΜΙΑ ΚΛΩΣΤΗ

Είμαι στη συναυλία των James.

Είμαι μπροστά.

Κοντά στη σκηνή.

Βλέπω το συγκρότημα, απολαμβάνω τον Tim Booth.

To χορό του, τις εκφράσεις του προσώπου του, την επικοινωνία του με τον κοσμο, ακούω τα λόγια του και χορεύω.

Χορεύω, τραγουδάω, νιώθω χαρά.

 

Στιγμές σταματώ και απλά τον κοιτάω χαμογελαστή.

Γύρω μου χοροπηδούν, κουνούν χέρια στον αέρα. Read more »

FacebookShare
PrincessPeas

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ “Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΙΖΕΛΙΑ” (2 ΑΝΤΙΤΥΠΑ)

“Οξεία πριγκιπίτιδα”, αυτή η μάστιγα!

 

Θυμάστε, που σας είχα πει για τη Λίλι-Ρόουζ Μέι  που την είχε πιάσει αυτή η ασθένεια;

 

Που την έκανε, να μην θέλει καν να δοκιμάσει τα μπιζέλια;

Που ο μπαμπάς της είχε δοκιμάσει τα πάαααντα, μέχρι που αναγκάστηκε να καλέσει το γιατρό;

Πριγκίπισσα και μπιζέλια

Read more »

FacebookShare
flip-doll-pirate (1) - littlecloset.gr

AΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ LITTLECLOSET.GR (ΔΩΡΟ “FLIP DOLL PIRATE”)

Τελικά, σε κάθε σπίτι αυτή η μικρή ντουλαπίτσα είναι επιβεβαιωμένο, ότι κρύβει πολύτιμα πράγματα.

Περιέχει κομμάτια της αγάπης μας.

 

Αυτής της αγάπης που έχουμε για τα μικρά παιδιά, για τα οποία θέλουμε το καλύτερο, το πιο όμορφο, το πιο ξεχωριστό.

 

Ίδια συστατικά αγάπης που έχει και το littlecloset.gr της Owl Mommy Βέρας και της Μαμάς Αγγελικής, στο οποίο θα  βρείτε ρούχα και αξεσουάρ για χαρούμενα παιδιά ηλικίας από 0 έως 5 ετών.

littlecloset.gr Read more »

FacebookShare
PreviewAnapodaCvr300

“ΑΝΑΠΟΔΑ”

Είναι αυτές οι φορές στη ζωή, που ξαφνικά γυρίζουν τα πράγματα ανάποδα και σε κάνουν να δεις και να εκτιμήσεις διαφορετικά πολλές καταστάσεις.

Ίσως  αναθεωρήσεις και ολόκληρη τη φιλοσοφία σου.

Ναι. Είναι απόσταγμα σκέψης ενός ενήλικα.

Είναι όμως το κύριο  μήνυμα, που περνά το παιδικό βιβλίο “Ανάποδα” του Θοδωρή Παπαϊωάννου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος σε μία μοναδική εικονογράφηση από την Ίριδα Σαμαρτζή.

Το βιβλίο διηγείται την ιστορία του Μέλιου, του σκαθαριού, που κυλώντας τη χωματένια μπάλα του βρέθηκε ανάποδα.

Ουπς!

Ανάποδα 1 Read more »

FacebookShare
4226629340_b93a045349_z

“ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΧΟΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΤΕ ΕΝΟΧΕΣ;” E; E; E; ;)

Ήταν πριν από λίγο καιρό.

Ένα από “Eκείνα τα απογεύματα…”

Aυτά που βγαίνουν στην επιφάνεια οι ανησυχίες- ενοχές (ναι, ενοχές) που έχει η μαμά (AYTH EΔΩ Η ΜΑΜΑ) ενός παιδιού, που είναι μοναχοπαίδι.

(image by Giovani Blank)

Μετά από εκείνο το άρθρο, πήρα μηνύματα από μαμάδες που ήταν οι ίδιες μοναχοπαίδια και μου σημείωσαν  πόσο όμορφα εξελίχθηκε για τις ίδιες η παιδική τους ηλικία, μαμάδες που έχουν κατά καιρούς τις ίδιες ενοχές και ανησυχίες με εμένα, μαμάδες με δύο παιδιά που προέβαλαν και την άλλη πλευρά του θέματος.

125710155_3774c291f0_z

(image by Bob Whitehead)

Σε εκείνο το σημείο, τί καλύτερο, τί πιο χρήσιμο, τί πιο (ναι, θα το πω) απενοχοποιητικό, να έχεις όχι απλά τη γνώμη, αλλά αυτή την κουβέντα από έναν ειδικό, έναν άνθρωπο, που βλέπει τα πράγματα πιο αντικειμενικά, γνωρίζει πράγματα  και εξετάζει ψυχολογίες και συμπεριφορές χωρίς να εμπλέκεται συναισθηματικά (σημαντικό. Αλήθεια!).

Η Ίρις Κρέμερ ήταν αυτός ο άνθρωπος (Αχ! Σε ευχαριστώ). Read more »

FacebookShare
puzzle-mama

Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΚΡΙΑ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ. :)

Eίναι μια εβδομάδα, που κάνει παππουδογιαγιοδιακοπές.

Περνά πολύ όμορφα.

Έχει παρέα, παίζει και κάνει βόλτες.

Δεν μας αναζητά και ξεχνιέται.

Ξεχνά, να πάρει τηλέφωνο, ενώ τις περισσότερες φορές οι κλήσεις της είναι για να πάρει άδεια για κάτι που δεν αρκεί η άδεια του συμβουλίου ΑΑ του παππού και της γιαγιάς.

Τις περισσότερες φορές, που παίρνουμε τηλέφωνο, βαριέται να μας μιλήσει, γιατί δεν θέλει να διακόψει το παιχνίδι της.

Είναι τόσο υπέροχο.

Και το λέω με την καρδιά μου.

Χαίρομαι, που περνά όμορφα. Read more »

FacebookShare